Bir yıldır biriktirdiğim altınları satmam lazım ve en yüksekten aldığım onca şey bugün en düşük halinde. İçim acıyor ama artık hayatın bana nasıl davrandığına alıştım ve kendimi değil hayatı suçluyorum.
Ağlamadan konuşabilsem çok iyi ifade edeceğim kendimi de... 27 yaşından sonra da oturmuş bir karakter yapısını da düzeltmek çok zor be. Şu problemimi ergenlikte fark edip üzerine gitmek yerine hep erteledim çok pişmanım. Kronik grip var bir de, salyalı sümüklü bir ağlaklık 😪🤧
En cömert olduğum yerimden cimrilikle itham etmesi. Kaldırılacak taşı bulan da ben buluyorum elini altına ilk koyan da, yüzüme yüzüme seni de bir şey yaptığını hiç görmüyorum demesi. Anlayacağınız, zor bir gün geçiriyorum dünden beri.
En cömert olduğum yerimden cimrilikle itham etmesi. Kaldırılacak taşı bulan da ben buluyorum elini altına ilk koyan da, yüzüme yüzüme seni de bir şey yaptığını hiç görmüyorum demesi. Anlayacağınız, zor bir gün geçiriyorum dünden beri.
15 senden fazladır kronik grip zıkkımı yüzünden (tviti yazarken bile boğazımı tıkan balgamı temizlemeye çalışıyorum) neyse bunun yüzünden, yemek yemenin, tad almanın o dillendirilen hazzın, eksikliğini hayatım boyunca hep çektim. Defalarca bunun bunalımıyla uğraştım. Off işte ya
42 yaşındayım, biber dolma yerken tadına vara vara yemenin tek yolunun biberleri çatalın arkasında eze eze pirince iyice karıştırmak olduğuna inanıyorum. 6 yaşımda keşfettiğim bu bilgiyle karışık deneyim beni biber dolma yemenin hazzına ulaştırdı ve hayat yolculuğumda bana eşlik eden vazgeçilemez bir öğreti oldu.