Bir sürü hikaye birikti içimde; saç diplerimden, parmak uçlarıma kadar.. Hani başım hafif yana yatsa, saçılacaklar sanki etrafa.
Tam kalbimin şurasında, bak ta şurasında yüz yıllık bir sözlük yatıyor. Her bir sayfasında hepinizin parmak izleri var. Ama dur şimdi, sırası değil.
Malatya'nın Yeşilyurt ilçesi Samanköy mevkisinde askeri helikopter kaza kırıma uğramıştır. Çift motorlu S-70 tipi helikopterin enkazına ulaşıldı, arama kurtarma çalışmaları sürüyor. 4 şehidimiz var. Çok üzgünüm. Ruhları şad mekanları cennet olsun. Aziz milletimizin başı sağ olsun. @ankahabera olay yerinden canlı yayında ⬇️⬇️
25 senelik hekimim.
Onca yıl gece gündüz çalıştım.
Gündüz poliklinik, yoğun bakım, servis, acil...
Gece nöbetler...
Araya pandemi girdi.
Evimden, çocuğumdan ayrı kaldım.
Telefonum hiç susmadı zaten.
Hasta danışmak isteyen hekim arkadaşlar, hastayla ilgili soru soran hemşireler, akrabalar, komşular, saçımı kestirmek için gittiğim kuaför dahil...
Eli sıkı biri hiç olmadım.
Lüksün mutlu ettiği biri hiç...
Hayatım boyunca bir vekilden tek bir kez yardım istedim.
O da aylarca yoğun bakımda kalan ve tedavisi tamamlanmış bir yaşlıya bir yer bulunması, bakımevine yerleştirilmesi için...
Aşağı yukarı işte bu benim.
Günahlarımla sevaplarımla ortalama biriyim.
Ve hekim olarak benim yapabildiğim bir ev, bir araba oldu.
Diğer hekimlerin de iki fazla, bir eksik olsun...
Bugün şikâyetçi değilim.
Ama bu, benim emeğimin karşılığı olduğu için değil.
Millet “Açım!” diye inlerken kendim için konuşmak zul geldiği için.
Yoksa;
Liseden sonra +11 sene...
Üzerine iki zorunlu hizmet...
Geceni gündüzüne kattığın bir ömür...
Diğer tarafta hariçten gazel okuyanlar...
Sıfırdan zengin olanlar üzerine kurulmuş başarı hikâyeleri...
Vay be...
Alkış!
Yok kardeşim!
Bir kez olur, iki kez, bilemedin üç...
Herkes istisnai bir başarı ivmesi mi yakaladı bu ülkede?
Akıl almaz rakamlarla burslar, yurt dışı yolları, üçer beşer diploma, aklın alamayacağı bir zenginlik...
Tırnağıyla kazımışlar.
Tırnağımızla kazıdık.
Bir ömür...
Zeki ve çalışkan çocuklardık da.
Hepsi bir ev bir araba...
Kiminin evi de yok!!!
Belki kulağa saf bir inanç gibi gelebilir, ancak ben iyi niyetin insanı koruduğuna inanıyorum. İşler onların istediği gibi gidiyor, görünmez koşullar onlara yardım ediyor. Kısa vadede kaybetmiş gibi görünseler bile uzun vadede ibre onlar lehine dönüyor. Temiz kalp temiz hayattır.
Öyle şeyler yaşıyoruz, duyuyoruz, görüyoruz ki ;
Bu nasıl insanlık ?
Bu nasıl adamlık ?
Bu nasıl analık vb diye tarumar ediliyoruz. Sonra bir yaşlı amcayı spontane tutarak 5 kişi metroya indirip bindiriyor, gözlerim doluyor. Demek benim çevrem kötü insan dolu diyorum.
Prof. Dr. İoanna Kuçuradi vefat etmiş..
Bir söyleşisinde sanki ben söylemişim gibi hissettiğim sözleri:
Hür insan yalnız kalmak ister; kendi işi için yalnız kalmak ister: o, yalnız kalabilen insandır. O, kendi kendine yeter. Kendi gibileriyle yapmadığı konuşmalar lâftır ancak. O, YIĞINA VEYA SÜRÜ İNSANINA SÖZ SÖYLEMEZ; KENDİ GİBİLERİ VE KENDİ GİBİ OLACAKLARLA KONUŞUR.
Nurlarda yat! Saygıyla anacağız hep...
Dünyada eşi benzeri zor bulunur bir tribün anı. Beşiktaş taraftarı 1 dakika sessiz tezahürat kararı alıyor, Benfica taraftarları bu sırada bağırarak hadlerini aşıyor. Tam o anda Beşiktaş tribünü tokat gibi cevabı veriyor.
O günden sonra her sorduğunda önüne bir tabak incir koyduk.
Gülümsedi, "Biliyordum unutmayacağını" dedi.
Sevgi bazen sadece hatırlamak değil, unutulduğunda bile incitmemektir.