Warto zapamiętać te twarze.
Unn-Britt i Tom Folvik
To oni ratowali postrzelonych w Krakowie
Mieszkają w Drammen, więc nie zapomnijcie się pokłonić mijając
Prawdziwi bohaterowie!
Dziękujemy 🇳🇴
Norwescy turyści nie pozostali obojętni. Ruszyli pomagać rannym w Krakowie
Przyjechali z Norwegii zwiedzać Kraków. Nie spodziewali się, że zamiast wakacyjnych wspomnień przyjdzie im ratować ludzkie życie.
Wśród historii z sobotniej tragedii na Rynku Głównym jest jeszcze jedna, która szczególnie pokazuje, że w najtrudniejszych chwilach narodowość przestaje mieć jakiekolwiek znaczenie.
Unn-Britt i Tom Folvik przyjechali do Krakowa jako zwyczajni turyści. Ona jest pielęgniarką anestezjologiczną, on ratownikiem medycznym z 40-letnim doświadczeniem w straży pożarnej.
Kiedy usłyszeli strzały, początkowo, podobnie jak inni, szukali bezpiecznego miejsca. Gdy zagrożenie się oddaliło, zauważyli rannych i natychmiast ruszyli im pomagać.
Unn-Britt zajęła się kobietą postrzeloną w klatkę piersiową. Tom udzielał pomocy drugiej poszkodowanej, zranionej odłamkami rozbitej szyby.
Nie ograniczyli się do kilku minut. Kiedy pojawiły się polskie służby, zaoferowali dalszą pomoc. Na miejscu pozostali jeszcze przez dłuższy czas, a później złożyli zeznania policji.
Dopiero po około trzech godzinach wrócili do hotelu. Następnego dnia mieli zaplanowany lot do Norwegii.
Przyjechali do Polski jako goście, a zachowali się jak ludzie, którym los obcych osób nie jest obojętny.
Mam nadzieję, że Kraków znajdzie sposób, by oficjalnie podziękować temu małżeństwu.
Diese beiden jungen Männer stoppten den Amokläufer von Krakau:
Artur Morański und Jakub Kulik.
Artur Moranski (links) streckte den Angreifer mit einem gezielten Schuss zu Boden. Der verletzte Jakub Kulik (rechts) verfolgte den Attentäter und neutralisierte ihn mit mehreren Schüssen.
Beide Polizisten wurden beim Schusswechsel schwer verletzt.
Die gute Nachricht: beide Polizisten sind stabil und mittlerweile aus dem Koma erwacht.
Poznajcie drugiego bohatera strzelaniny w Krakowie to Artur Morański
Bez strzału, którym Artur obezwładnił napastnika obaj policjanci prawdopodobnie ponieśliby śmierć a razem z nimi kolejni cywile pozostawieni na pastwę szalonego mordercy. Artur otrzymał jeden postrzał i w stanie ciężkim trafił do szpitala. był wczoraj operowany, Najnowsze komunikaty medyczne przyniosły jednak ogromną ulgę – lekarzom udało się ustabilizować jego stan i został już pomyślnie wybudzony ze śpiączki farmakologicznej.
Artur Morański pochodzi z miejscowości Powroźnik w powiecie nowosądeckim czyli jest polskim Góralem. Służy jako funkcjonariusz pionu prewencji KMP w Krakowie w stopniu starszego posterunkowego. Mimo młodego wieku i niewielkiego doświadczenia, nie zawahał się ani chwili, by z narażeniem własnego życia chronić ludzkie życie. Dzięki takim bohaterom możemy w Polsce spać spokojnie. To wspaniały bohater, który za swój heroiczny czyn powinien otrzymać wysokie odznaczenie państwowe.
Drugi bohater z Krakowa. Starszy posterunkowy Artur Morański! To on celnym strzałem powalił napastnika na ziemię, doznając samemu obrażeń. Wówczas ranny Jakub podszedł do zamachowca i unieszkodliwił go kilkoma strzałami. Chłopak z Powroźnika. Lat 27, w policji od prawie 3 lat.
Kraków ma swoich cichych bohaterów. Dwaj chirurdzy pokazali, czym jest odwaga
Jedli obiad z rodzinami. Chwilę później ratowali życie postrzelonych policjantów. Takich ludzi Kraków nigdy nie powinien zapomnieć.
Wśród dramatycznych wiadomości po zamachu w Krakowie przeczytałem historię, która naprawdę mnie poruszyła.
Prof. Michał Pędziwiatr i dr Mateusz Wierdak, dwaj krakowscy chirurdzy, spędzali sobotnie popołudnie z rodzinami w restauracji niedaleko skrzyżowania ulic Dietla i Stradomskiej.
Byli tam z żonami i siedmiorgiem dzieci. Właśnie wychodzili, gdy syn profesora zauważył strzelaninę.
Wszyscy schronili się w pobliskiej aptece. Kiedy ucichły strzały, lekarze natychmiast pobiegli do rannych.
Na ulicy leżeli dwaj postrzeleni policjanci, napastnik oraz ranny kierowca.
Dr Wierdak zajął się jednym z funkcjonariuszy. Zdjął własny płaszcz i przykrył nim wychłodzonego policjanta. Prof. Pędziwiatr pomagał pozostałym poszkodowanym. Razem z inną lekarką i policjantem przeszkolonym medycznie tamowali krwawienia i oceniali obrażenia.
Ale jest jeszcze jeden niezwykle ważny szczegół.
Chirurdzy nie tylko udzielili pierwszej pomocy. Pomogli również zdecydować, do których szpitali powinni trafić ranni.
Jeden policjant został skierowany do szpitala Jana Pawła II, gdzie przygotowano blok operacyjny. Drugi trafił do szpitala Narutowicza, a mężczyzna z obrażeniami twarzy do Rydygiera, na oddział chirurgii szczękowo-twarzowej. Napastnika przewieziono do Szpitala Uniwersyteckiego.
Według profesora pierwsza karetka dotarła po około 15 minutach. W tym czasie pomoc była już udzielana.
Co więcej, inni lekarze również przerwali wolny weekend i dobrowolnie przyjechali do krakowskich szpitali.
Prof. Pędziwiatr podkreśla, że nie uważa się za bohatera. Za prawdziwych bohaterów uznaje policjantów, którzy zatrzymali sprawcę, choć sami zostali ranni.
A ja uważam, że ogromne uznanie należy się im wszystkim. Policjantom, chirurgom, ratownikom i każdemu, kto w tych dramatycznych chwilach pomagał ratować ludzkie życie.
Źródło: Gazeta Krakowska
🚨 AKTUALIZACJA, GODZ. 19:44. NOWE USTALENIA PO STRZELANINIE W KRAKOWIE
Napastnik miał kamizelkę kuloodporną. Jak przekazała rzeczniczka małopolskiej policji, nawet po przewróceniu się na ziemię nadal strzelał do funkcjonariuszy.
Policjanci ustalili, że to 24-letni mieszkaniec województwa świętokrzyskiego. Nie miał przy sobie dokumentów. Według informacji przekazanych na wieczornej konferencji sprawca jest operowany. Wszystko wskazuje na to, że strzelał do przypadkowych osób.
Szef MON zdementował doniesienia, jakoby napastnik był żołnierzem Wojska Polskiego.
Bilans nadal wynosi sześć ofiar śmiertelnych i 15 rannych. Zginęły cztery kobiety i dwóch mężczyzn. Wśród rannych są policjanci. Jeden z nich ma trzy rany postrzałowe i jest w stanie krytycznym. Motywu ataku nadal oficjalnie nie ujawniono.
Nie wiem, jak ma na imię. Wiem, że w Krakowie, kiedy ludzie uciekali, on działał i nas chronił.
Postrzelony w rękę dalej strzelał. Zatrzymał tego, kto zabijał.
Zatrzymał zabójcę
Policjant, który w tej jednej chwili zdecydował, że ktoś inny nie zginie, jeśli tylko on zdąży.
Dziękuję Ci. I proszę – trzymaj się. Wracaj.
Murem za Tobą i za wszystkimi, którzy dziś byli na służbie. 🇵🇱