นต. (.◜◡◝)

[neednottoknow (slow) @anotherhistoryy]

กุสามารถให้อภัยคนอื่นได้เลยทันทีเพียงแค่เขาอธิบายให้กุเข้าใจ ไม่ก็เอ่ยประโยคขอโทษสั้น ๆ แต่กุไม่สามารถให้อภัยตัวเองในเรื่องที่ผิดพลาดได้ บางเรื่องอาจจะใช้เวลาทั้งชีวิต

[ซ้อขอเล่า @sorkorlao]

อย่าเลือกงานที่หัวหน้าประสาท เพราะชีวิตจะไม่เจริญเติบโต เพราะเค้าจะไม่โปรโมทเรา ไม่สอนเรา ถึงแม้งานนั้นจะชอบ แต่เจอความ ปสด เราจะ burn out ไม่อยากทำ และสุดท้ายต้องลาออกพร้อมสุขภาพจิตที่เสีย

[✨𝓥𝓲𝓿𝓲𝓮𝓷𝓷𝓮 𝓦𝓸𝓷𝓭𝓮𝓻🧸 @Viviennewonder]

วลีที่บอกว่า อย่าปรุงก๋วยเตี๋ยวในชามคนอื่นนี่จริงมากนะ เพราะหลายๆ คนมีความชอบที่ต่างกัน มีปัญหาที่ต่างกัน โตมาคนละแบบ มองเรื่องราวแต่ละอย่างก็ต่างกัน ประสบการณ์ชีวิตไม่เท่ากัน เรื่องเล็กของเรา อาจจะเป็นเรื่องใหญ่ของเขา เราเองก็อย่าไปตัดสินใครมากนักเลย

[Shine Publishing @Shine_Pub]

ครบรอบ 50 ปี 6 ตุลา 2519

50 ปีที่มีผู้สูญหายในขัดแย้งสยามเสมอมา...

#ไส้เดือนตาบอดในเขาวงกต

[มิสเตอร์เซลเซียส🌡️ @Ongsacelcius1]

GN krub jubb😘

[WeVis @wevisdemo]

รำลึก #6ตุลา 2519 แด่ปัจเจกชนผู้สูญเสีย 🕯️
จดจำทุกชีวิตที่ถูกพรากจากความโหดร้ายของรัฐไทย
.
ครบรอบ 50 ปี แห่งประวัติศาสตร์บาดแผลที่ไม่มีวันจาง การสังหารหมู่นักศึกษาและประชาชนกลางมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์คือความโหดร้ายทารุณที่รัฐไทยกระทำต่อเหยื่อผู้บริสุทธิ์ 🥀
.
‘ฆ่าแขวนคอ’ ‘ราดด้วยน้ำมันแล้วจุดไฟเผา’ ‘ตอกลิ่มไม้ลงตรงกลางอก’ คือเศษเสี้ยวความรุนแรงที่รัฐเลือกใช้ปรามปรามและพรากความเป็นมนุษย์ของผู้เห็นต่าง
.
#WeVis ชวนรำลึกถึง ‘ปัจเจกชนผู้สูญเสีย’ และ ‘โศกนาฏกรรมโดยรัฐ’ ในเหตุการณ์ปราบปรามนักศึกษาประชาชนเมื่อครั้น 6 ตุลาคม 2519
บทเรียนสำคัญที่ต้องชี้ทิศทางให้กับสังคมไทยในการยอมรับความเห็นต่างและการจัดการกับความขัดแย้งโดยไม่ใช้ความรุนแรง 🕊️
.
อ่านบทความฉบับเต็มและร่วมจดจำ: 👉 https://t.co/H1TTMpCZRv

#6ตุลา2519 #รำลึก6ตุลา #50ปี6ตุลา #50ปี6ตุลาประวัติศาสตร์ที่ยังไม่จบ

[พรรคประชาชน - People's Party @PPLEThai]

[ 50 ปี 6 ตุลา รำลึกอดีตเพื่อมองไปข้างหน้า ไม่ให้ประวัติศาสตร์ความรุนแรงเกิดขึ้นซ้ำ ]
.
วันนี้ (6 ตุลาคม 2569) เนื่องในวาระครบรอบ 50 ปีเหตุการณ์ ‘6 ตุลา 19’ ณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร และหัวหน้าพรรคประชาชน ร่วมงานรำลึกเหตุการณ์ 6 ตุลา ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์
.
การรำลึก 6 ตุลา เป็นพื้นที่ที่คนจากหลายรุ่นได้กลับมาทบทวนเหตุการณ์ในอดีต และรำลึกถึงผู้ที่ต่อสู้เพื่อสิทธิเสรีภาพและประชาธิปไตย
.
“งานรำลึกครั้งนี้เป็นงานที่มีความสำคัญ มีคนจากหลายๆ รุ่น ทั้งคนที่อยู่ในเหตุการณ์เดือนตุลาเอง และคนที่ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ มีวัตถุประสงค์เพื่ออย่างน้อยเราได้รำลึกถึงเหตุการณ์ในอดีต วีรชน คนที่เป็นนักสู้ ต่อสู้เพื่อปกป้องสิทธิเสรีภาพของประชาชน ต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย สิ่งที่สำคัญมากกว่าก็คือการมองไปข้างหน้าว่าเราจะทำยังไงไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ ที่มีอำนาจเผด็จการขึ้นมาข่มเหง รังแก เข่นฆ่าประชาชนอีก”
.
50 ปีที่ผ่านมา บทเรียนจาก 14 ตุลา 2516 และ 6 ตุลา 2519 ยังคงย้ำว่า ประชาธิปไตยที่มั่นคงต้องมาพร้อมกติกาและกลไกตรวจสอบถ่วงดุลที่เข้มแข็ง เพื่อจำกัดการใช้อำนาจรัฐและทำให้ผู้มีอำนาจต้องรับผิดชอบต่อประชาชน
.
ณัฐพงษ์ย้ำว่า หนึ่งในสิ่งสำคัญคือการเดินหน้าผลักดันการแก้ไขรัฐธรรมนูญ เพื่อสร้างกลไกตรวจสอบถ่วงดุลที่ทำให้ผู้มีอำนาจรัฐต้อง “เกรงกลัวและเกรงใจประชาชน” มากขึ้น
.
สำหรับพรรคประชาชน การรำลึก 50 ปี 6 ตุลา จึงไม่ใช่เพียงการย้อนกลับไปมองอดีต แต่คือการทบทวนบทเรียน เพื่อสร้างหลักประกันว่าอำนาจรัฐจะไม่ถูกใช้เพื่อละเมิดสิทธิเสรีภาพของประชาชน และผู้ใช้อำนาจจะต้องรับผิดชอบต่อการกระทำของตนเอง
.
เพราะการรำลึกถึงประวัติศาสตร์ที่ดีที่สุด คือการทำให้ประวัติศาสตร์ความรุนแรงทางการเมืองไม่ต้องเกิดขึ้นซ้ำอีก

[🏳️‍🌈Ministry Of INFINITY（無限省） @InfinitaSub]

ละเพิ่งไปธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์มา😨

[Khaosodonline @KhaosodOnline]

วิชิตชัย อมรกุล เหยื่อ 6 ตุลาคม 2519 ลูกรักของพ่อ “เขาผิดอะไร ทำไมต้องป่าเถื่อน ขนาดนี้”
.
“เราไปธรรมศาสตร์กันเถอะ งานนี้สำคัญมาก”
.
ไม่มีใครรู้ว่า นี่ คือ ประโยคสุดท้ายที่เพื่อนฝูงได้ยินจากปากของเปี๊ยก วิชิตชัย อมรกุล นิสิตคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เขาบอกกับมิตรสหายในช่วงต้นเดือนตุลาคม ปี 2519
.
และหลายคนจะไม่ได้ยินเสียงมุ่งมั่นแบบนี้อีก ตลอดชีวิต
.
วันที่ 6 ตุลาคม 2519 สิ่งที่เกิดขึ้นในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กลายเป็นข่าวใหญ่ ท่ามกลางความเงียบงันของประเทศ คนจำนวนมากกลับรับรู้กันทั้งสังคม แต่ไม่อาจพูดอะไรได้ นาทีนั้น ชายชรารุดเดินทางจากอุบลราชธานี มุ่งหน้าเข้ามายังเมืองหลวง กรุงเทพมหานคร จุดประสงค์ไม่ใช่เพื่อร่วมชุมนุม สนับสนุนนิสิตนักศึกษา หรือสนับสนุนฝ่ายขวา แต่เจ้าตัวเพียงเพื่ออยากมาพบลูก หลังรู้ข่าวว่าบุตรสุดที่รัก อยู่ในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในเช้าวันพุธนี้
.
เขาพยายามออกค้นหาหลายที่ ทั้งไปโรงเรียนตำรวจบางเขน หลังทราบว่า เป็นที่คุมขังผู้ชุมนุมในธรรมศาสตร์กว่า 3 พันคน แต่ไม่มีชื่อของลูกชายสุดที่รัก แม้จะเป็นห่วงและร้อนรน แต่ยังคงมีความหวัง เขารีบเดินทางไปทั่วโรงพยาบาล เพื่อดูว่าลูกได้รับบาดเจ็บหรือไม่
.
แต่ไม่มีความคืบหน้า
.
เวลาเดินผ่าน บัดนี้ความหวังเริ่มลางเรือน ชายชราจากภาคอีสาน เริ่มเจ็บปวด พรั่นพรึง และค่อยๆ ทำใจบนความหวาดหวั่น เขาไปดูศพที่ตายในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ หลายร่างแหลกเหลวก เพราะถูกทารุณกรรมอย่างป่าเถื่อน
.
สำรวจผ่านไปนับสิบศพ ก็ยังหาไม่พบ
.
ยังมีโอกาส! ชายชราเชื่อ บางทีลูกอาจจะยังคงมีชีวิตอยู่
.
เข้าป่าหนีเอาตัวรอด หรือหลบซ่อนภัยของทางการ
.
เขาเชื่อว่า บุตรสุดที่รัก วิชิตชัย อมรกุล ยังมีลมหายใจ ณ โลกใบนี้
.
จนกระทั่งเพื่อนสนิทของลูก มาช่วยเขาดูศพอีกรอบ
.
ความหวังที่อยากให้เป็นความจริง ก็ฉุดดึงสู่ฝันร้าย อย่างเจ็บปวด
.
ร่างหนึ่งนอนไร้ลมหายใจ ใบหน้าเหลวแหลก มีเชือกผูกคอ มีรูกระสุนปืนที่ท้อง ลำตัวบอบช้ำ จนแยกไม่ออกว่าคือใคร ทว่าเพื่อนของวิชิตชัยมองอย่างละเอียด แล้วเขาก็เห็น
.
รองเท้ากีฬาที่ศพนี้ใส่อยู่ คู่นั้น ที่มีรอยชำรุดและซ่อมแซม
.
นี่คือรองเท้าคู่โปรดของวิชิตชัย อมรกุล
.
ชายชรา ถึงกับเข่าอ่อน น้ำตาหลั่งออกมาทันที
.
“ทำไมถึงเป็นอย่างนี้”
.
วิชิตชัย อมรกุล หรือ เปี๊ยก เป็นชายหุ่นมาดนักกีฬา ลูกคหบดี ของตระกูลอมรกุล แห่งจังหวัดอุบลราชธานี วิชิตชัยสอบติดมหาวิทยาลัยอันดับ 1 ของประเทศ ยังความปลาบปลื้มให้กับพ่อแม่ และครอบครัวอย่างยิ่ง เป็นหนึ่งในสมาชิกสิงห์ดำรุ่นที่ 28 และเป็นที่รักของเพื่อนๆ
.
ในปี 2518 เปี๊ยกมีผลคะแนนดีเยี่ยม แถมยังเป็นนักกีฬาทีมฟุตบอลของคณะ ท่ามกลางกระแสเสรีภาพ การเรียกร้องประชาธิปไตยและความเป็นธรรมในสังคม หลังเกิดเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 ที่พุ่งสูงลิ่ว รั้วแห่งปัญญาชนแทบทุกแห่ง ตื่นตัวกับประเด็นทางสังคม สิ่งนี้ปลุกเร้าให้วิชิตชัย กระโจนเข้าร่วมการเคลื่อนไหว เชกเช่นเดียวกับคนหนุ่มสาวเป็นจำนวนมากในประเทศนี้
.
นิสิตแห่งคณะรัฐศาสตร์ เข้าร่วมประท้วงขับไล่ฐานทัพสหรัฐอเมริกา ซึ่งตั้งอยู่ในไทย และมีส่วนในการเข่นฆ่าเพื่อนบ้านประเทศข้างเคียงในสงครามอย่างโหดเหี้ยม ไม่เพียงแค่เรื่องระดับโลก ปัญหาของพี่น้องประชาชน ทั้งเรียกร้องความเป็นธรรมให้ชาวนาชาวไร่ที่เดินเท้าเข้ากรุงเทพ วิชิตชัยก็เข้าร่วมด้วย
.
เพราะถือว่า การเป็นปากและเป็นเสียงให้กับเพื่อนร่วมประเทศ จะนำไปสู่ความฝันอันสวยงามว่า สังคมจะดีกว่านี้ได้
.
ต้นเดือนตุลาคม ปี 2519 อุณหภูมิการเมืองไทยร้อนระอุ ขบวนการนิสิตนักศึกษาชุมนุมเรียกร้อง ต่อต้านการเดินทางกลับของเณรถนอม ซึ่งเมื่อ 3 ปีก่อน เขาเป็นจอมพลถนอม กิตติขจร ผู้ทรงอำนาจในเมืองไทย และมีส่วนร่วมต่อการสังหารหมู่ในเดือนตุลาคม 2516 จนต้องสละตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เดินทางลี้ภัยต่างแดน พร้อมถูกประณามเรียกขานจากคนทั้งประเทศว่า ทรราชย์
.
ผ่านไปแค่ 3 ปี เจ้าตัวเดินทางกลับมาบวชเณร โดยมีกลุ่มฝ่ายขวาให้การสนับสนุน นำไปสู่ความไม่พอใจของสังคม การชุมนุมเกิดขึ้นที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ วิชิตชัยรู้ข่าว จึงบอกกับเพื่อนฝูงว่า “เราไปธรรมศาสตร์กันเถอะ งานนี้สำคัญมาก”
.
ไม่มีใครรู้ว่า นี่คือการเคลื่อนไหวครั้งสุดท้ายของเปี๊ยก
.
ด้วยร่างกายที่แข็งแรง ปราดเปรียว เจ้าตัวอาสาเป็นหน่วยรักษาความปลอดภัย อันเป็นหน้าที่ประจำที่รับผิดชอบมาหลายครั้งแล้ว ทว่าการชุมนุมประท้วงของนิสิตนักศึกษาในต้นเดือนตุลาคม แตกต่างจากครั้งก่อนหน้า และไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีก
.
ความรุนแรงได้คืบคลาน ตั้งแต่กลางดึกวันที่ 5 ตุลาคม และมาปะทุเป็นโศกนาฏกรรมในเช้าวันที่ 6 ตุลาคม 2519
.
ตำรวจ กลุ่มฝ่ายขวา ระดมอาวุธหนักถล่มเข้าไปยังมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ วิชิตชัยในฐานะการ์ด หมอบและวิ่งฝ่าห่ากระสุน ลำเลียงคนเจ็บอย่างต่อเนื่อง ไม่มีใครรู้ว่าเจ้าตัวกลัวแค่ไหน รู้เพียงอย่างเดียว่า เขากล้าหาญอย่างยิ่งในวันนั้น
.
ขณะเพื่อนคนหนึ่งถูกยิงด้วยกระสุน ล้มคว่ำอยู่ตรงหน้าประตูใหญ่ ของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สถาบันการศึกษา ที่ปรีดี พนมยงค์ สมาชิกคนสำคัญของคณะราษฎร ก่อตั้งขึ้น เพื่อหวังให้ประชาชนได้รับความรู้ ได้ประโยชน์การศึกษา แต่เช้าวันพุธ ที่ 6 ตุลาคม 2519 มันกลับเป็นทุ่งสังหารสยองขวัญ
.
เพื่อนคนนั้นล้มเจ็บ เสียงกระสุนยังปลิวว่อน กลิ่นความตายปลิวฟุ้ง แต่วิชิตชัย อมรกุลไม่กลัว เขาฝ่าไปช่วยมิตร
.
เสี้ยววินาทีนั้น มือสังหารลั่นไกปืนเอ็ม 16 กระสุนพุ่งด้วยความเร็วสูง ทะลุเข้าที่ท้องเปี๊ยก ทะลุหลัง เลือดนองเต็มพื้น เด็กหนุ่มวัยแค่ 19 ปี ขาดใจตายทันที
.
แต่ความเลวร้ายยังไม่จบแค่นั้น
.
พลันที่กลุ่มกระทิงแดง ลูกเสือชาวบ้าน และขบวนการจัดตั้งฝ่ายขวาทั้งหลาย บุกทำลายรั้วมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พวกเขารุมทึ้งร่างไร้ลมหายใจของเปี๊ยกอย่างโหดเหี้ยม เอาเชือกผูกคอ แล้วลากร่างไปตามพื้น ก่อนเอาท่อนไม้ เก้าอี้เหล็ก หรือ ของแข็งที่หยิบฉวยมาได้ กระหน่ำฟาดอย่างเมามัน นับครั้งไม่ถ้วน ก่อนเอาเชือกไปผูกคอ มัดไว้กับกิ่งไม้ใหญ่ เพื่อประจานศพนี้ ให้โลกได้เห็น
.
ขณะที่ร่างถูกแขวน ความสะใจยังไม่เพียงพอ ความเกลียดชังมาเหนือกว่าความเป็นคน หลายคนเอาท่อนไม้กับเก้าอี้ฟาดซ้ำไปอีก พร้อมพ่นคำด่าหยาบคาย บ้างเอารองเท้ายัดใส่ปาก กินเวลานานหลายนาที จึงปลดเชือก ก่อนเอาน้ำมันราด เพื่อจุดไฟเผาตรงยางรถ
.
ศพเขาถูกนำไปเก็บ ไว้ที่โรงพยาบาล หากไม่มีรองเท้ากีฬาคู่โปรด พ่อและเพื่อนก็คงไม่รู้ว่า นี่คือร่างของเปี๊ยก ซึ่งถูกสังหารโหดทั้งก่อนตาย และหลังสิ้นลมหายใจไปแล้ว นี่คือเรื่องเศร้า หนึ่งในหลายๆ เรื่องจากเหตุการณ์เช้าวันพุธ ที่ 6 ตุลาคม 2519
.
ครอบครัวอมรกุล จัดงานศพให้กับวิชิตชัยอย่างเงียบๆ ที่วัดธาตุทอง เพื่อนฝูงมาร่วมงานกันไม่มาก เพราะบางส่วนถูกจับ จำนวนมากหนีเข้าป่า หลายคนเดินทางมาด้วยสภาพสะบักสะบอม เพราะถูกเจ้าหน้าที่ซ้อมในวันเกิดเหตุ และได้รับการประกันตัว แต่แทบทุกคน ไม่มีใครกลั้นน้ำตาไว้ได้ พวกเขานั่งลงร้องไห้คร่ำครวญหน้าโลงของเปี๊ยก
.
ชายชราจากอุบลราชธานี หัวใจแหลกสลาย น้ำตาคลออยู่บนเก้าอี้ พร้อมกับพร่ำถามผู้คนที่มาร่วมงานว่า “วิชิตชัย ลูกชายผม คนหนุ่มหน้าตาดีที่สุดในละแวกบ้าน เขาถูกกระทำจนแม้แต่ผม ที่เป็นพ่อ ยังจำเขาไม่ได้ เมื่อไปเห็นหน้าที่โรงพยาบาล”
.
ผ่านไปหลายสิบปี กว่าที่สังคมจะรำลึกถึงวิชิตชัย กว่าจะมีคนเริ่มพูด กระนั้นผ่านไป 50 ปีจนถึงพ.ศ.นี้ ทุกอย่างยังคงเต็มไปด้วยคำถาม ทำไมเด็กหนุ่มอนาคตไกล ต้องมาตายอย่างทารุณโหดเหี้ยมแบบนี้
.
“ลูกชายผม คนหนุ่มมองโลกในแง่ดี รักเพื่อน รักครอบครัว และรักชาติ เรียนเก่งและมีอนาคตยาวไกล” พ่อของวิชิตชัยพูดในงานศพ เมื่อปี 2519 ตราบจนถึงปี 2569 คำถามที่พ่อคร่ำครวญ ยังคงไร้ซึ่งคำตอบ
.
“เขามีความผิดอะไรหรือ ถึงต้องกระทำกับเขาอย่างป่าเถื่อน...ถึงเพียงนี้...”

[tt ( •︠ˍ•︡ ) @rubieisred]

เชดโด้ว อาวเด เจอกันครับสมาชิก ใช่แงะ ลั่นจัด รอไรอะ โห่จารย์ จะรั่ว อย่างเอา สาดไปสมาชิก อย่างชอบ รู้มือ ไม่พูดเยอะๆ หวานเจี้ยบ เรียบร้อย จารย์ลึกจัดๆ จารย์แม่งโยนอะ เอาดีพี่ชาย โหพี่ คือพี่ไม่เอาไรแล้ว ตึงมือ ตึงจัดเลย เนเน่ นายแน่มาก เนเน่ นายแน่มาก นักดนตรีเปิดหมวกตามตลาด เธอกลับบินไกลถึงอเมริกา Rome wasn‘t built in a day เนเน่ไม่ได้เก่งในวันเดียว ความสำเร็จไม่ได้เกิดเพียงข้ามคืน หมื่นแสนชั่วโมงบิน คือบันได

[หม่าม๊าของวีวี่ 🧡🐶 @overthehuns]

เลิกแคร์สายตาคนอื่น เลิกคิดว่าคนอื่นจะคิดยังไงกับเรา เราไม่จำเป็นต้องทำให้ทุกคนพอใจ ไม่จำเป็นต้องพิสูจน์ตัวเองเพื่อให้ใครยอมรับ เราเป็นยังไง เรารู้ตัวเองดีที่สุด ใช้ชีวิตเพื่อตัวเอง จงเป็นตัวของตัวเองในแบบที่ต้องการอย่างไม่เดือดร้อนใคร คนที่เราควรแคร์ที่สุดก็คือคนที่รักและเห็นคุณค่าในตัวเราแค่นั้น

[อินจักร @innjakkrasin]

เป็นคุณชายอะไรดีครับสมาชิก

#คุณชายอนันตศัย
#AnantasayaTH
#one31

[cindels. @leclandestine]

ภาวนาให้ทุกคนที่อยากเปลี่ยนเส้นทางในชีวิตได้เจอทิศทางที่ใช่สำหรับตัวเองนะ

[⋆˚Bberry⋆⸜✮ @berrypinkks]

เรื่องจริงในวัยทำงาน
ต่อให้งานจะหนักแค่ไหน แต่ถ้าเราอยู่ใน
สภาพแวดล้อมที่ดี เราจะรู้สึกเหนื่อยน้อยลง

[อินจักร @innjakkrasin]

Florence สวยจัง

[sad boy . @bbigkachu]

จริง

[mayther and her bliss @calorinenher]

‘I'm also just a boy, standing in front of a boy, asking him to love.’

- Notting Hill ( 1999 ) InnOngsa version.

[𝗹𝗲𝗲𝗷. @TYY09]

us in como — oct 2026
🛶🦢🏔️(♥️)

[murakami @murakamixzqz]

อ่ายอ้วมหน้าเปนตูด โดนป๊าสั่งลดป้อกกะแล้ต

[BoysLove Hub @hubboyslove]

SAUDADES! 🥺 Boom após fã postar que sente falta de Top Form: “A número 1 no meu coração”. #SmartBoom