Örgüt dediğin
“birlerine göre”
sözde
“deşifre olunca”
kaçar ya da gizlenir. Bunlar tam tersini yapıyor, üzerlerine gidildiğinde ayan beyan ortaya çıkıyorlar. Gizlenecek bir şeyleri yok demek ki.
Bakteriler mikroskop altında bize nasıl görünüyorsa; biz de yukarıdan bakan için aynı görünüyoruz.
Burada bakteriler değil; plajdaki insanları görüyoruz...
Eğer işiniz size heyecan vermiyorsa, kendinizi zorla motive etmeye çalışmak yerine o işi olduğu gibi, yani sadece bir "geçim kaynağı" olarak görmek en sağlıklı yol.
Kendi hayatımızın kontrolünü elimize almak için, motivasyon sektörünün dayattığ�� o "başarı" illüzyonundan sıyrılmalıyız. Sistemden soğumak, aslında zihninin ve ruhunun özgürleşmeye başladığının kanıtıdır.
Tek bir insan hücresinin 3D görüntüsü bu iken… endoplazmik retikulumlar, mitokondriler, ribozomlar/proteinler/enzimler vs. Yani hepimiz gerçek bir mucize bir varlıkken… nasil oluyorda kendimizi değersiz hissettiriyorlar? Unutmayın..süpersiniz ♥️
Ateşlerden geçerek ayağa kalkmayı ve kendini yeniden inşa etmeyi başarmış biri olarak, fazla düşünüyor ve endişeleniyorsun. Geçtiğin yollara bir bak ve kim olduğunu hatırla.
Tabut
Bir gün bir baba ölür
Cüzdan, kemer, gömlek kalır
Yaşanmamışlığın hüznü
Gözlerinden
Eşinin, yağmur olur boşalır
Bir gün bir baba ölür
Telefonlar acı acı çalar
Burkulur yürekler burkulur
Zembereği boşalır saatlerin
Gurbette vakit durulur
Bir gün bir baba ölür
İkindi serinliğinde gömülür
Acı helva, sert lokma
Demli sohbetlerle
Gülüşlere emanet bir ömür
Bir gün bir baba ölür
Vasiyet kazanı kurulur
Ak elli aklanır
Kara yüzlü bellenir
İnsan o gün yorulur
Bir gün bir baba ölür
Ellerde düğün yapılır
Boğazında bir düğüm
Yudum yudum çığĺanır
Karın kışın dağlanır
Ferhad
Gitmelerine izin verin. Vitrindeki pırlantaya parası yetmeyen bir müşteri onu almaktan vazgeçip gittiğinde pırlanta kendini değersiz hissetmez. Ama müşteri kesinlikle yetersiz hisseder. Bu yüzden izin verin yetersizliklerini de alıp gitsinler.