hayat nefes almakla geçen günler değil,
sonumuzun farkında olmakla ilgili biraz
ve hayatın kum saatini sen değil,
biriktirdiğin anılar tutar, o kadar
20.11♣️
kitaplara sarılmak,
dostlarla konuşmak,
yazıya oturup sonu gelmeyen cümleler kurmak,
camdan dışarı bakıp puslu şarkılar mırıldanmak,
böyle zamanlarda her şey birbirinin yerini alır
çünkü her şey bir o kadar anlamsızdır,
içimizdeki ıssızlığı dolduramaz hiçbir oyun.
kırdığı kalpleri dizmiş ipe
gene de en büyük zararı kendine
ayak izlerini kuşlar yesin diye
ekmek kırıntıları bırakır geride
en sevdiği ses, çocuk sesi
oysa, anne olmayı istememiş
yıllar var ki kendi
hiçbir zaman kök salmamış ki
sırf bir gün
çekip gidebilmek için🪁