تقریبا قطع شدم
سرچ کنید جاوید نام آسیه رمضانی توی اینستاگرام میاد
و آخرین کاری که ازم برمیاد اینه از هموطنان خارج از ایران درخواست میکنم نام و یاد مادرم رو زنده نگه دارن چه لطف کنن عکس ببرن چه توی فضای مجازی...
واقعا از همتون سپاسگزارم:))
#آسیه_رمضانی
باعث افتخاره هموطنتون بودن!
بهنظرم مرز انسانیت همینجاست. اینجا جاییه که شما اگر بهونهای برای از بین بردن این شرم بشریت به هر طریقی بیاری، دیگه از محدوده انسانیت خارجی.
زدن پاره تن یکی رو کشتن، بعد وسط شیون خانوادهش همونجا رو زمین جلوی چشمشون بدنش رو شکافتن که گلولهها (شواهد جنایت) رو خارج کنن.
امشب سومین شب حملات آمریکا به ایرانه. مسبب این حملات فقط و فقط جمهوری اسلامی و سپاه پاسدارانشه. تمام هزینه هایی که این حملات به بار میاره فقط به دلیل کثافت کاری ها و جنگ طلبی های بیشرف های حامی جمهوری اسلامیه.
شاید خیلی هاتون #امیرحسین_موسوی رو نشناسید.
همون شبی که داشتن محمد قبادلو رو اعدام می کردند امیرحسین جلوی زندان کنار خانواده سربه دار قبادلو بود.
اون پتو رو هم امیرحسین انداخته بود رو شونه های پدر محمدقبادلو.
۶مرداد با اتهامات سنگین دادگاه داره در نوشتن از او کوتاهی نکنید.
شش ماه از رفتنتان گذشت،
اما بر ما، گویی شش هزار سال گذشته است.
جای خالیتان در آغوشمان، حفرهایست که هیچگاه پر نخواهد شد.
اما رسالت بازماندگان، روایت کردن است؛
روایت حقیقت، روایت نام شما.
فراموش نخواهید شد، عزیزان.
تا ما نفس میکشیم،
یاد شما زنده است
و راهتان ادامه خواهد داشت.
#عماد_مودتی_پور
#احمد_خسروانی
#سینا_کاظمی
#پرهام_آقامحمدی
#نویدسلطانپور
#بابک_صادقی_محسنی
#سیاوش_فرخی
#سینااشگبوسی
#مردعلی_حاتمی
#علی_محمدی
#حسین_ناصری
#احسان_رضاپور
#IranMassacre
۶ ماه پیش، همین ساعتها و دقیقا همینجا تو رو از ما گرفتن. ۶ ماه از اون شب لعنتی گذشت و من نمیدونم چطوری بدون تو تونستم دوام بیارم. داداشم به خون پاکت قسم اگه صد سال هم بگذره داغت برام تازهس و نمیذارم اسمت فراموش بشه.
#کمیل_جمشیدی
باورم نمیشه وکیل دادگستری الهام زراعت پیشه رو به ۶ سال زندان و دو سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم کردن.
بارها گفتم وکلای زندانی کمترین توجه از فعالین و سازمان های حقوق بشری میگیرن و تنها جرمشون همیشه دفاع از زندانیان سیاسی بوده.
از اینستاگرام: کامنت مادر جاویدنام کامران علیزاده زیر پست مادر جاویدنام امیر الوند. من اسم هیچکدوم از این دوتا فرزند قهرمان ایران رو تاحالا نشنیده بودم.
درود به شما ملت شریف ایران!
این مختصات جغرافیایی مزار داداش کمیلم هست
35.6383730, 51.0762570
و میخوایم اسمش روی گوگلمپ ثبت بشه. ممنون میشم عزیزانی که توانایی ثبت کردن نام و موقعیت مکانی روی گوگلمپ رو دارن زحمتش رو بکشن تا هموطنان شریفمون راحت بتونن مزار داداشم رو پیدا کنن. سپاس از لطفتون❤️🩹
#کمیل_جمشیدی
ندیدم این همه آدمی که داخل ایران خودشونو «خبرنگار مستقل» مینامند یک نفرشون درباره اینکه چرا اسامی جاویدنامها از سامانه بهشتزهرای تهران حذف شده گزارشی، پستی، توییتی بنویسه یا از مسئولی سوال بکنه!
چطور نه تنها با حذف فیزیکی بلکه حتی اسامی این همه آدم انقدر اوکیاید؟!
فکر کن تو اون سرمای استخون سوز تن زخمی بچه هامون و با آب سرد تو حیاط بیمارستانا شستن که خون هاشون تو جا به جایی کمتر
بریزه 😭
تن سیاوش با اینکه دو تا تیر خورده تمیز تمیز بدون یه لکه خون بود و لخت با اینکه با هودی و کاپشن رفته بود
امروز ٣٥ ساله شدم...
٣٤ سال از لحظهاى كه چشم به دنيا باز كردم گذشته. دنيايى كه نه هميشه امن بود، نه هميشه مهربان.
در اين سالها خنديدم، گريه كردم، جنگيدم، شكستم، اما دوباره ايستادم.
۳۴ سال گذشت و من هنوز با استرسی درون استخوانهایم نفس مىكشم...
با جنگی در جانم و وطنم، که در خیابانهای شهرم، در سکوت شبهای پر از اضطراب، در فریادهای بیصدا، و در نگاههای خسته اما امیدوار شکل گرفت...
من فرزند اين خاكم.
خاكى كه زخمش روى جانم مانده، خاكى كه آزادى را هنوز در آغوش نگرفته، و من در اين سالها، هر روز، با بغض وطن چشم باز كردم.
٣۴ سالهام، اما گاهی انگار هزار سالهام از بس كه درد ديدم، بغض فرو خوردم، و منتظر صبحى بودم كه هنوز نيامده.
تولدم مبارک...
براى خودم كه هنوز با تمام زخمها زندهام،
كه هنوز باور دارم آزادى مىرسد،
و هنوز بلدم دوست داشته باشم،
حتی وقتی دنيا با من میجنگد.
این آخرین نوشته آیدا متولد دوم تیر ۱۳۷۰ برای روز تولدش بود، #آیدا_عقیلی؛ دختری که لای پتوی چهارخانه، آرام خوابیده بود.
خاک وقتی سردی میاره که تو هشتاد سالگی، بعد از رسیدن به تمام آرزوهات، کنار نوه و نتیجهت به مرگ طبیعی بمیری. وگرنه خون به ناحق ریخته شده جوون ۱۸ ساله خاک رو آتیش میزنه و شعلهش هر روز بزرگ و بزرگتر میشه.
اینجای تاریخ که ما ایستادیم ضرب المثلها کار نمیکنن.
فاطمه سپهری عزیزم در اعتصاب غذاست.
من خودم شاهد شجاعت خانم سپهری در زندان بودم و سختیهای طاقتفرسایی را که متحمل میشد. زندانیان سیاسی مثل فاطمه سپهری و فرزانه قرهحسنلو در شرایطی بهمراتب سختتر قرار دارند؛ آنها اجازهٔ هیچ ارتباطی با سایر زندانیان را ندارند و تمام رفتوآمدشان تحت نظارت مستقیم مأمور انجام میشود. به همین دلیل عملاً در انفرادی به سر میبرند، نه در بند عمومی.
از همینجا خطاب به تو میگویم:
خانم سپهری عزیزم، تو تنها نیستی. ما کنارت هستیم.
امیدوارم این حصار تنگ هرچه زودتر بشکند و صدایت به همه برسد.
#فاطمه_سپهری
آن اپلبام میگه آنچه روسیه، چین، ایران و کره شمالی را به هم پیوند میده دین یا ایدئولوژی نیست.
چین کمونیست، روسیه ملیگرا و ایران تئوکرات است. آنچه آنها را به هم پیوند میدهد، ترس از زبان لیبرال است: حقوق شهروندی، حاکمیت قانون، تفکیک قوا و دادگاههای مستقل.
مرزها ممکن است ما را جدا کنند، اما دردی که میکشیم یکیست. زنی در افغانستان برای حقِ الفبا میجنگد و زنی در ایران برای حقِ نفس کشیدن. «تحصیل، کار، آزادی» و «زن، زندگی، آزادی» دو لهجه از یک فریادند.
#هرات#افغانستان
«میرم که حتی یک گل از باغ جوانان میهنم پرپر نشه»
جمهوری اسلامی، صغری حاتمی، مادربزرگ ۷۳ ساله ایران را شب ۱۹ دی در فردیس کرج، در آغوش دخترش کشت.
#صغری_حاتمی