!!!?!

زنى هستم معمولى مثل ديكتاتورى معمولى . كه دستش در خون كه پايش در خون... فلسفه ، اخلاق گير كرده است!

[Kaveh Shahrooz کاوه شهروز @kshahrooz]

هدف انقلاب دموکراتیک ایجاد جامعه‌ای است که دیگر با این طرز فکر اداره نشود.

[!!!?! @hss_f]

@ronronnant 🫂

[شیخ باتوسای ™️ @Peahmadi]

خدمتی که این چاقو اره‌ای‌ها تو آشپزخونه به من کردن هیچ چاقو سرآشپز و حرفه‌ای نکرد.

[Syrup_in-the_South @0901AML]

برای بچه های آمریکا مخصوصا دانشجوها خیلی خوشحالم. امیدوارم گرین کارد گرفتن تک تکتون رو ببینم 🥹

[!!!?! @hss_f]

@namicheme وای خدا خوشحال ترینم براتون🥹

[!!!?! @hss_f]

اقا میشه این خبر درست باشه؟ https://t.co/33VLMwf6qo

انقدر غصه ی داداشمو خوردم این مدت ، انقدر دلم آتیش گرفت برای دانشجوهای ایرانی امریکا.

[!!!?! @hss_f]

@TShajari سلامت باشن چقدر نازن همشون😍 خوشحالم براشون

[!!!?! @hss_f]

@SolkatOfRedWine @BrzdDina منم هستم

[!!!?! @hss_f]

متاسفانه امکان داره همین کارمم از دست بدم و این تو این اوضاعمون اصلا خوب نیست.

[!!!?! @hss_f]

@SamineHrt چه جالب، چون من کلا لبنیات نمیخوردم و مامان بابام دهنمو سرویس میکردن که هزارتا مشکل برات پیش میاد تا اومدم المان و دیدم کاملا طبیعیه . ( قدم ۱۷۵ و تا حالا با همه ی شیطنت هام جاییم نشکسته.)

[Rey @SolkatOfRedWine]

واسه شماها میشه "شاه و شاهکار"
واسه ما میشه "زن و رانندگیش" !!!

[دیکتاتور حانیه @hanieh35]

گفت در چه چیزی خیلی مهارت داری؟ گفتم در بسیار فراموش‌شدنی بودن.

حمید سلیمی

[فامیل دور پدر ژپتو @StTwitte]

از وقتی بچه بودم، تو صدا و سیما، تو مدرسه،… همه جا حرف این بود که تو غرب بنیان خانواده داره از هم می‌‌پاشه.
پر رنگ‌ترین چیزی که تو خارج خودمون دیدم جایگاه خانواده بود، همه چیز هول بچه ها و خانواده است. به طرز عجیب و غریبی مهمه.
هنوز هم همین خزعبلات رو دارن تحویل مردم می‌دن.

[فلات ایران @IranianPlateau]

سهیل چملی‌پور، کشته‌شده در مدرسه‌ی میناب

[| نسخه‌ی پیش نویس | @3piideh]

پدر من مهندس برق بود و از یه جایی به بعد شرکت ها گفتن نقشه ها حتما باید با اتوکد کشیده بشه.
همکاراش شروع کردن نقشه ها رو دادن دانشجوها براشون تو اتوکد اجرا کنن
پدر من توی سن " شصت سالگی" نشست پشت سیستم و اتوکد یاد گرفت از اون به بعد نقشه های برقی رو طبق استاندارد تحویل داد 🥲

[mana @mana1945144]

سلام سلام. سه ماهه از نون خوردن انداختنمون. اگه اسکاج های خوشگل لازم دارید در خدمتم. دونه ای فقط چهل هزارتومن.

[پرهام @Parhmra]

مادربزرگم و عمم اسنپ گرفتن وقتی حرکت کردن دیدن به جای این که به سمت تهرانپارس(شرق تهران )حرکت کنه به سمت جنوب تهران داره حرکت میکنه بهش تذکر دادن گفته لوکیشنم خرابه وقتی هم بهش ادرس دادن توجه نکرده اومدن به امنیت سفر زنگ بزنن دیدن وقتی سوار شدن سفر و لغو کرده هرچی جیغ زدن…

[!!!?! @hss_f]

@sepideqoliyan @frggiiiee خوش اومدی

[sepideqoliyan @sepideqoliyan]

از زندان یک راست امدم سر خاک خسرو, جور عجیبی حس میکنم چونان «سیزیف»  از طرف خدایگان محکوممان کرده‌اند که «سنگی را به بالای تپه ببریم». پس تلاش میکنم حملش کنم و بکشم با خودم بالای تپه؛ دوباره و دوباره، به اندازه همه تکرارهای سرسام‌آور و ضروری جهان. بار سنگین حمل حقیقت، تمام تکه‌های حقیقت. جدا جدا و قطعه قطعه. 

آنچنان که دایم قطع‌مان میکنند، مثل همین اینترنتی که طولاااانی‌ترین قطعی جهانش نیز از آن ماست. با خودم قرار گذاشته‌ام از هرچه خسته می‌شوم بشوم، اما از رسیدن به آزادی و حمل کردن این سنگ‌های سخت حقیقت «نه». برای همین رفتار داعش‌گونه جمهوری اسلامی در مراسم خسرو نباید و نمیتواند بگذارد که سنگ نیمه‌ تمامم در آذر ۴۰۴۱ را، زمین بگذارم. 

دوباره سلام خسرو! چطور  سعی کردند چشم‌های حقیقت را با قتل تو ببندند. اگر ما خاموش شویم؛ پس کدام شهرزاد قصه تو را بگوید؟

حالا بیرونم، باز مثل همیشه بعد از خروج از زندان -نمیدانم برای چند مدت - دلم در زندان جا مانده، پیش چشهای رفقایم، آنها که در نی نی چشمانشان فقط یک جمله بود «ما را فراموش نکنید». پیش از خداحافظی از لای دریچه ‌ها در زندان انگشت رفقایم را لمس کردم؛ آذر یاهو، محبوبه شعبانی، حدیث مرواریدی، سهیلا حسینی. 

کاش خسرو بود، کاش جای اینکه سر مزارش می‌رفتم شماره‌اش را میگرفتم تا بهش زنگ بزنم. سعی کردم سیما ابنایی را از لای جمعیت پیدا کنم؛ اما گویا از بچه‌ها جدا شده بود.

 زندان بودم که کشتار عظیم دی ماه و خبر کشته شدن غیر نظامیان و کودکان میناب در جنگ به گوشم رسید. عجب دل خونی به جان یک ایران انداختند. هنوز در راهم با بار سنگین زندانیان دی ماه در وکیل آباد، نام تک تکشان را فریاد خواهم زد، کاش شهرزادشان باشم…

[ೃ࿐y @bashehalaa]

من اگه ۱ میلیارد پول فیلمبرداری عروسی بدم باید اسکار بگیره فیلمش