Էսօր ստացա կյանքիս ամենահիշվող կոմպլիմենտներից մեկը, 7֊8 տարեկան աղջնակից։ Մոտեցավ ու ասեց.
<<բժիշկ դուք շատ սիրուն եք>>🥺
Ասեմ, որ հալվեցի, թե ոնց՞
Նոր հոբբի ունեմ։ Միացնում եմ ուռոլոգ Դավիթի փոդքաստները ու շանս հանում եմ ման տալու։ Կարամ ժամերով ման տամ ու տարբեր բժիշկների ասածներ ինքս իմ մեջ վերլուծեմ
Հետաքրքիր ա շատ, որովհետև շատ դեպքերում քննարկվում են բուժառու֊բժիշկ հարաբերությունները ու ես էլ աշխատելով էդ ոլորտում կարողանում եմ ֆիլտրել իրանց ասածները(շատ դեպքերում սխալ բաներ էլ են ասում, բայց դե)
բայց ջոկեք ինչ ծծած վիճակում ա ալտեռնատիվ կուլտուրե-ն Հայաստանում, որ ինչ-որ տեղի արժեքի որոշման առաջնային գործոնը պայմանական քյարթից վախցածների ազատ զգալու-չզգալու մեջ ա, ուրիշ ոչ մի կրիտերիա չեն ստեղծե, մի բան է ակտիվորեն կճնշեն որակական քննարկման լյուբո փորձ խամաճեգները