ترامپ:
توافق سرجاشه، فیلدمارشال قالیباف دیشب به من زنگ زد. اون مرد فوقالعاده ایه. اهل طرقبه است. من عاشق طرقبه ام. شاید همین روزا برم دیدنش یه حلیم مشتی بخوریم.
ترامپ: ایران همین الان تماس گرفت. آنها بهشدت میخواهند به یک توافق برسند.
خبرنگار: اگر میخواهند به توافق برسند، پس چرا به کشتیهای تجاری حمله کردند؟
ترامپ: چون... یک جورهایی دیوانهاند. اما خیلی دوست دارند به توافق برسند.
تنها چیزی که از توییتر فارسی میخوام اینکه اسم علی بیشتر و بیشتر دیده بشه…
جاویدنام #علی_حیدری ۲۰ ساله ۱۸ دی هفت تیر دستگیر و بعد چند یک ماه بیخبری پیکرشو عزیزشو تحویل خانوادش دادن.
فکت:
نه تنها جا؛ بلکه، پاکستان، قطر، عمان، ترکیه، امارات، عربستان، عراق، روسیه، چین و کویت هم از پهلوی و بازگشت شاهزاده میترسند! ایران قوی دنیا رو تغییر میده!
تمام!
به بچه های خود سوسیالیسم را آموزش دهید:
آنها را مجبور کنید که توالت را تمیز کنند، در ازا تمیز کردن ۱۰ دلار به آنها بپردازید، سپس ۷ دلار از آن ۱۰ دلار را بگیرید و به خواهر یا برادری بدهید که هیچ کاری انجام نداده است.
من دیگه تا ترامپ شخصا سر اژهای و رادان و قالیباف و وحیدی رو توی سینی نیاره بذاره جلومون دلم باهاش صاف نمیشه، گول این حرف های هیجانی دوران بلوغش رو هم نمیخورم.
هممیهنان عزیز،
جمهوری اسلامی میکوشد صدای واقعی مردم ایران را در میان هیاهوی مراسم حکومتی برای یک جنایتکار بالفطره و یکی از منفورترین حاکمان تاریخ ایران پنهان کند. رژیمی فرسوده، پوسیده و رو به زوال، با نمایشهای ساختگی، تبلیغات دروغین و هزینههای هنگفتی که از جیب مردم ایران غارت میشود، تلاش دارد تصویری جعلی از مشروعیت برای خود بسازد.
اما حقیقت ایران جای دیگری ایستاده است؛ در کنار نام و یاد فرزندان دلاوری که با آگاهی، رشادت و فداکاری، در یکی از حساسترین لحظات تاریخ این سرزمین، جان خود را در راه آزادی ایران فدا کردند.
بیش از ۴۰ هزار جاویدنام دیماه، با آگاهی از خطرهای پیش رو، قدم در این مسیر گذاشتند. آنان میدانستند شاید دیگر هرگز به خانه بازنگردند، اما در لحظهای که ایران به آنان نیاز داشت، ایستادند. آنان بر خلاف مزدوران ضحاک، برای وعدههای ناچیز و منافع شخصی به میدان نیامده بودند. آنها، شکوهمند، برای بازپسگیری ایران و هویت ملیمان برخاستند. آنان که از جنس زندگی، باور و نور بودند، در برابر تاریکی ایستادند تا نام ایران زنده بماند؛ و نامشان برای همیشه در تاریخ سرزمین ما ماندگار شد. آنان نشان دادند که عشق به میهن، از ترس مرگ نیرومندتر است.
امروز شش ماه از آن روزها گذشته است، اما برای خانوادههای شریف جاویدنامان، زمان همچنان در همان شبهای دشوار متوقف مانده است؛ خانوادههایی که عزیز و گاه تنها نانآور خود را از دست دادهاند؛ پدران و مادرانی که هر صبح با جای خالی فرزندشان چشم میگشایند؛ همسران، خواهران و برادرانی که در کنار رنج سوگ، فشار تهدید و سرکوب را نیز تحمل میکنند.
این خانوادهها تنها صاحبان یک داغ نیستند؛ آنها نگهبان و امانتدار یاد و فداکاری دلیرترین فرزندان ایران هستند. مسئولیت همه ماست که اجازه ندهیم این بار سنگین را به تنهایی بر دوش بکشند. وظیفه ملی و میهنی ماست که بیش از پیش پشتیبانشان باشیم؛ به دیدارشان برویم، صدای آنان را بازتاب دهیم، یاد عزیزانشان را زنده نگه داریم و در حد توان خود، نگذاریم فشارهای روحی، تهدیدها و دشواریهای مالی، آنان را به سکوت و فراموشی وادار کند.
تاریخ بارها نشان داده است که هیچ قدرتی نمیتواند اراده ملتی متحد را که برای رهایی و ساختن آیندهای بهتر برخاسته است، برای همیشه خاموش کند. راهی که با فداکاری فرزندان جاویدنام ایران روشن شده است، ادامه خواهد یافت؛ تا روزی که ایران به آزادی، دولت ملی و آیندهای شایسته ملت بزرگ ما دست یابد.
پاینده ایران