ben çok sinirliyimdir ama sinirime rağmen çok sabırlıyımdır. son raddeye kadar bekler ya da çabalarım ama o raddeden sonra dünya tersine dönse geri dönüşü olmaz. buna kayış kopması mı dersiniz, vazgeçmek mi dersiniz orasını bilemem.
Dostoyevski "İnsancıklar" adlı kitabında: "Çok tuhaftı, ağlayamadım. Ama ruhum paramparça olmuştu." diyor. İnsanın içine atmasının, güçlü görünmeye çalışmasının en yorucu hali bu olsa gerek...