"Bir bakışla kaç put kırılır, İbrahim?
Ben bir bakışta bütün ilâhlarımı yitirdim.
Mabet bildiğim gönlüm şimdi viran;
duvarlarında suskunluk, avlusunda kırık dualar.
Bir söz yetti sonra; puttan kalbim paramparça.
Ne secde edecek bir inanç kaldı içimde
ne de sığınacak bir mihrap.
Söyle İbrahim, sen hangi putu kırdın da kurtuldun?
Ben hangisine gönül verdim de enkazında kaldım?
Kim girdi mabedime,
kim devirdi içimde kutsal bildiğim ne varsa?
Bir bakış mıydı yalnızca, yoksa ben çoktan
yıkılmaya hazır bir puttan ev miydim?.."
Kimlerden korkarım biliyor musunuz? Kendi çıkardığı kaosun mağduru gibi davrananlardan...
Yangın çıkarıp sonra "Dumanın içinde ben de zarar gördüm." diyenlerden. Halbuki onlar zaten o dumandan beslenirler..