Sevgili Mauro,
Bugün ayrılıktan değil, mirastan söz ediyoruz.
Artık Galatasaray formasını giymiyor olman, kalbimizdeki yerini değiştirmeyecek. Çünkü sen, 7’den 70’e her Galatasaraylının gönlünde taht kurdun.
Attığın goller, yaşadığın gol krallıkları, kırdığın rekorlar ve kaldırdığın kupalar bir yana; Galatasaray tutkusunu yaşadın ve milyonlara yaşattın.
Sen artık yalnızca kulüp tarihine adını altın harflerle yazdıran değil, Galatasaray’ın unutulmaz efsaneleri arasında sonsuza dek yaşayacak bir değersin.
Bir nesli Galatasaraylı yapan sevgili kaptan, bugün çocuklar “Galatasaraylıyım.” demekten gurur duyuyorsa bunda senin de büyük payın var.
Tüm Galatasaraylılar biliyor…
Böyle bir aşk unutulmaz.
Bana saygısı olmayan hiçbir insana benim de saygım olmaz, olamaz. Tartıda ağır gelen, terazide denk gelmeyebilir. Ben kuytu köşede de aynıyım, baş köşede de. Çizgim; günlük menfaatler, yalancı suratlar ve yapmacık yürekler için bozulmaz. Çünkü karakter, yalnızca insanların gördüğü yerde değil, kimsenin görmediği yerde de aynı kalabilmektir.
-Yol bitecek diye ödüm kopuyor abi.
Sonra bitti o yollar iyi mi?..
-Yav buram yanıyor abi, nah direksiyon yol, taş, viraj; yav trafik memurunu Türkan görüyorum iyi mi?