Kim kaç ülke/şehir gezdi muhabbeti gerçekten anlamsız. 100 ülke gezip gezdiğinden hiçbir şey anlamayan insanlar var. Hiç yurtdışına çıkmadan dünyayı anlayan insanlar var. Okumak da öyle. Her şey insanın algıladığı kadar. Algı açıksa, o kadar çok yol var ki dünyayı anlamak için.
Yük olmamaya çalışan insanlarla dost olamıyorum. Yük olmama telaşının altında, kibir, bağ kurmama savaşı, samimiyetsizlik kokusu almak beni uzaklaştırıyor. Çünkü insan bazen dostlarına yük de olur yükleri için hamal da olur.
İnsan belli bi yaştan sonra artık hayatında yormayan insan ister. Küsmeyen, alınmayan, konuşmaya ve iletişime açık insanlar… Diğer türlüsü yorar, tüketir.
Geldiğim noktada şuna inanıyorum: hesaplama ve kontrol etme saplantısı tevekkül eksikliğidir. Geleceği ve hangi yönde değişeceğini sadece Allah bilir. O yüzden her ihtimali düşünenlerin başına hiç hesapta olmayan şeyler gelirken, rahat olanların işleri çoğunlukla yolunda gider.
“Her insan kendini eğitmek
zorundadır; çünkü en büyük düşman, kontrolsüz bir zihin, eğitilmemiş bir karakter ve alışkanlıkların kölesi olmuş bir ruhtur.”
—Seneca
X otomatik çeviri özelliğiyle her dili, her ülkeyi eşit hale mi getirdi?
Bu yazdığımı kendi dilinizde mi görüyosunuz? Çok ilginç ve güzel değil mi? Bence yakında herkes kendi dilinde konuşacak, karşıdaki yabancı kendi dilinde duyacak.