@popmuziginav Bu şarkının remix versiyonu patladı önce. Tiltok dump için. Şarkının keşfedilmesi falan hikaye ya. Kuşak falan da hikaye. Ama o dönem ses getiren bir hit olmadı. Yasak aşk daha çok tutmuştu hatta.
Türkiye Azerbaycan ilişkilerinde, özellikle AKP hükümetleri döneminde zaman zaman hissedilen küçük kardeş yaklaşımını doğru ve kabul edilebilir bulmuyorum. Azerbaycan nüfus, yüzölçümü ve ekonomik büyüklük açısından Türkiyeden daha küçük olabilir, ancak tarihi, kültürü, devlet geleneği, siyasi kimliği ve bölgesel etkisiyle dünya haritasında kendi yerini oluşturmuş, bağımsız ve egemen bir devlettir.
Azerbaycanı Türkiye ile ilişkilerinde Kıbrıs benzeri bir konumda değerlendirmek veya Bakünün Ankaranın dış politikasını doğal olarak takip etmesi gerektiğini düşünmek, iki ülke arasındaki ilişkinin gerçek yapısına aykırıdır. Türkiye ve Azerbaycan arasındaki bağ çok güçlüdür, ancak bu bağ iki bağımsız ve eşit devlet arasındaki stratejik ortaklığa dayanmalıdır. Kardeşlik de ancak karşılıklı saygı ve eşitlikle anlam kazanır.
İlham Aliyev uluslararası siyaseti ve diplomasiyi babası Haydar Aliyevden öğrendi ve zaman içerisinde kendi siyasi tarzını oluşturdu. Azerbaycan son derece zor bir coğrafyada bulunuyor. Kuzeyinde Rusya, güneyinde İran gibi iki güçlü komşusu var. Buna rağmen Bakü yıllardır dengeli bir dış politika yürütüyor ve her şeyden önce kendi milli çıkarlarını korumaya çalışıyor.
Rusya ile ilişkilerini koparmadan Batı ile iş birliği geliştirmesi, İran ile ciddi görüş ayrılıklarına rağmen diplomatik kanalları açık tutması, İsrail ile stratejik ilişkilerini sürdürmesi ve aynı zamanda Türk dünyasının önemli aktörlerinden biri olması, Azerbaycanın dış politikadaki denge anlayışını gösteriyor.
Fakat Türkiye ile olan ilişki bütün bunlardan farklı bir yerde duruyor. Burada yalnızca siyasi çıkar veya ekonomik ortaklık yok. Dil, tarih, kültür, soy bağı ve toplumsal yakınlık iki ülke arasındaki ilişkiye çok daha farklı bir anlam kazandırıyor.
Hiçbir hükümetin ve hiçbir devlet başkanının bu tarihi bağın üzerine çıkabileceğini düşünmüyorum. Erdoğan da Aliyev de belirli dönemlerde görev yapan siyasi liderlerdir. Türkiye Azerbaycan ilişkisi ise kişilerden, partilerden ve hükümetlerden çok daha eski ve derindir.
Bununla birlikte Türkiye hükümetinin Azerbaycana kendi dış politikasının doğal bir uzantısı gibi yaklaşması veya Bakünün her konuda Ankarayla aynı pozisyonda olması gerektiğini düşünmesi kabul edilebilir değildir. Azerbaycan bağımsız bir devlettir ve kendi milli çıkarlarına göre karar verme hakkına sahiptir. Kardeşlik, taraflardan birinin diğerine yön vermesiyle değil, iki eşit devletin birbirine saygı göstermesiyle mümkündür.
Geçmişte de benzer gerilimler yaşandı. Türkiye ile Ermenistan arasındaki normalleşme sürecinde Azerbaycanın yeterince dikkate alınmadığı düşüncesi Baküde ciddi rahatsızlık yaratmış, futbol diplomasisi döneminde Azerbaycan bayraklarıyla ilgili yaşananlar da iki ülke arasında kısa süreli bir soğukluğa neden olmuştu.
Ancak o dönem de gösterdi ki Türkiye ile Azerbaycan arasındaki bağ geçici siyasi krizlerden çok daha güçlüdür. İki toplum arasındaki yakınlık, ortak güvenlik çıkarları, ekonomik ve askeri iş birliği, enerji projeleri ve Karabağ meselesinde oluşan stratejik birliktelik bunun en açık göstergesidir.
Bu nedenle bugünkü gerilimin de uzun süreceğini düşünmüyorum. Ankara ve Bakü bu ilişkinin zarar görmesinin iki ülkeye de fayda sağlamayacağını biliyor. Yakın zamanda Erdoğan ile Aliyev arasında doğrudan bir görüşme, hatta Erdoğan tarafından Azerbaycana bir ziyaret yapılması şaşırtıcı olmaz.
Türkiye Azerbaycan ilişkisi büyük kardeş küçük kardeş ilişkisi değildir. İki bağımsız ve egemen devletin eşitlik, karşılıklı saygı, ortak tarih ve kardeşlik temelinde kurduğu özel bir ilişkidir.
8 Kasım – Azerbaycan Zafer Günü
Ben Karabağ meselesini tarih kitaplarından öğrenmedim. O acının izlerini görerek, o korkuyu hissederek büyüdüm.
İlkokula başladığım yıllarda, normalde 10-15 öğrencinin eğitim görmesi gereken sınıflarda 25-30 çocuk ders yapıyorduk. Çünkü okulumuzun bazı sınıfları, Karabağ’dan zorla göç ettirilmiş ailelerin yaşam alanına dönüşmüştü. Biz ders işlerken hemen yanımızdaki sınıflarda aileler yaşıyor, teneffüslerde koridorlarda yemek yapan insanlarla karşılaşıyorduk.
Mahallemizde aileler karda kışta konteynerlerde yaşıyordu. Vagonlarda büyüyen çocukları, çadır kentlerde yıllarını geçiren insanları gördüm. Bugün ağırlığını çok daha iyi anladığım bu manzaralar, çocukluğumuzun bir parçasıydı.
Her işgal yıl dönümünde aynı korkuyu yaşardık: Acaba bir gün bizim şehrimiz de işgal edilir mi?
Yıllarca dünyanın sessizliğine şahit olduk. Azerbaycan’ın toprak bütünlüğü uluslararası alanda tanınmasına rağmen, açıklamalar ve diplomatik mesajlar yerinden edilmiş insanların hayatını değiştirmeye yetmedi.
Ve 2020 yılı geldi.
44 gün süren savaşta Azerbaycan ordusu, Türkiye başta olmak üzere dost ülkelerin desteğiyle, yıllardır işgal altında bulunan topraklarının büyük bölümünü geri aldı.
Ama bu zaferin ağır bir bedeli vardı.
Çocukluk arkadaşlarımı kaybettim. Aynı mahallede büyüdüğüm, birlikte oynadığım, aynı sokakları paylaştığım arkadaşlarım şehit oldu. Zaferin sevincine, bir daha göremeyeceğim insanların hüznü karıştı.
Bu yüzden 8 Kasım benim için yalnızca bir zafer tarihi değil. Çocukluğumda gördüğüm acıları, yurtlarından koparılan insanları, yaşadığımız korkuları ve bugün aramızda olmayan arkadaşlarımı hatırladığım bir gün.
Çünkü bazı zaferlerin sevinci, kaybettiklerimizin hüznünden hiçbir zaman ayrı değildir.
Başta çocukluk arkadaşlarım olmak üzere, vatan uğruna hayatını kaybeden bütün şehitlerimizi saygı ve minnetle anıyorum.
8 Kasım Zafer Günümüz kutlu olsun.
November 8 – Azerbaijan Victory Day
I didn’t learn about Karabakh from history books. I grew up witnessing the pain it caused and living with the fear it left behind.
When I started elementary school, classrooms meant for 10–15 students were crowded with 25–30 children. Some classrooms had become temporary homes for families forcibly displaced from Karabakh. While we were studying, families were living in the rooms next door. During breaks, we would walk through the hallways and see people cooking and trying to carry on with their daily lives.
In our neighborhood, families lived in containers through freezing winters. I saw children growing up in railway wagons and people spending years in refugee camps. Looking back today, I understand just how heartbreaking those scenes were. But back then, they were simply part of our childhood.
Every anniversary of the occupation brought the same fear: What if our city was next?
For years, we witnessed the world’s silence. Although Azerbaijan’s territorial integrity was internationally recognized, diplomatic statements did little to change the lives of those who had been displaced.
Then came 2020.
After 44 days of war, the Azerbaijani army, with the support of friendly countries, especially Türkiye, regained most of the territories that had been under occupation for years.
But this victory came at a heavy price.
I lost childhood friends. Friends I grew up with, played with, and shared the same streets with were killed in the war. The joy of victory became inseparable from the grief of knowing I would never see them again.
That is why November 8 is more than just a day of victory for me. It is a day to remember the suffering I witnessed as a child, the families forced from their homes, the fears we lived with, and the friends who are no longer with us.
Because the joy of some victories can never be separated from the sorrow of those we have lost.
I remember with deep respect and gratitude all those who sacrificed their lives for our homeland, especially my childhood friends.
Happy Victory Day, Azerbaijan! 🇦🇿
November 8 – Azerbaijan Victory Day
I didn’t learn about Karabakh from history books. I grew up witnessing the pain it caused and living with the fear it left behind.
When I started elementary school, classrooms meant for 10–15 students were crowded with 25–30 children. Some classrooms had become temporary homes for families forcibly displaced from Karabakh. While we were studying, families were living in the rooms next door. During breaks, we would walk through the hallways and see people cooking and trying to carry on with their daily lives.
In our neighborhood, families lived in containers through freezing winters. I saw children growing up in railway wagons and people spending years in refugee camps. Looking back today, I understand just how heartbreaking those scenes were. But back then, they were simply part of our childhood.
Every anniversary of the occupation brought the same fear: What if our city was next?
For years, we witnessed the world’s silence. Although Azerbaijan’s territorial integrity was internationally recognized, diplomatic statements did little to change the lives of those who had been displaced.
Then came 2020.
After 44 days of war, the Azerbaijani army, with the support of friendly countries, especially Türkiye, regained most of the territories that had been under occupation for years.
But this victory came at a heavy price.
I lost childhood friends. Friends I grew up with, played with, and shared the same streets with were killed in the war. The joy of victory became inseparable from the grief of knowing I would never see them again.
That is why November 8 is more than just a day of victory for me. It is a day to remember the suffering I witnessed as a child, the families forced from their homes, the fears we lived with, and the friends who are no longer with us.
Because the joy of some victories can never be separated from the sorrow of those we have lost.
I remember with deep respect and gratitude all those who sacrificed their lives for our homeland, especially my childhood friends.
Happy Victory Day, Azerbaijan! 🇦🇿
Denk geldim izleyim dedim;
Şiddet komik değil bence artık. Hem de bir komedi(!) dizisinde. 2000lerde fısfıs ismail’in çalışanını taciz ettiği dizileri komik bulan kitle yok artık bence.
Daha önce haberini yaptığım Whatsapp hesaplarının ele geçirilmesi olayıyla da ilgili olarak:
Apple, iOS 27.2, iOS 26.7.2 ve iOS 18.7.11 güncellemeleriyle 160'tan fazla güvenlik açığını kapattı.
WhatsApp hesaplarını sessizce ele geçiren "Coruna" adlı yazılımla ilgili uyarılar da gündemde. Dolandırıcılar ele geçirilen hesaplardan yakın çevreden para istiyor.
Yapay zekânın cirit attığı bu dönemde güncellemeyi ertelemeyin. Ayarlar > Genel > Yazılım Güncelleme adımlarından cihazınızı güncelleyin.