Sebahattin Ali ne güzel açıklamış;
Canım çok şey anlatmak istiyor ama yorgunum. Beynim yorgun, bedenim yorgun,
Bunca şeyi affeden kalbim bile yorgun artık.
Heveslerim yorgun, iyimserliğim yorgun,
Konuşarak anlaşmaya olan inancım bile yorgun artık. Çok yorgunum...
Çok karışığım. Bir yanım olabildiğince huzursuz ve yorgun. Diğer yanım mucizelere ve düşlerin gerçek olabileceğine halen inanıyor ve heyecanını koruyor. Bu iki yan arasında ben, eziliyorum.
Frida Kahlo
“Parkamı, botlarımı çıkarmayacağım. Ölüm gömleğini giymeyeceğim. Bir sigara yakacağım, üstüne demli bir çay içeceğim. Rodrigo’nun konçertosunu dinleyeceğim. Urganı kendim boynuma geçirip sonra dönüp beni seyredenlere; ‘Ölen bedenimdir, düşüncem yaşayacak!’ diyeceğim”
#6Mayıs1972