evren, ait olmadığın bir yerde huzur bulmana izin vermez. çünkü huzur, yanlış yerde kök salmaz. yanlış insan, yanlış ortam, yanlış yol… ne kadar denersen dene, içinde bir sıkışma hep kalır.
başta bunu görmezsin; kendini ikna etmeye çalışırsın: ‘zamanla alışırım, belki değişir, belki ben uyum sağlarım…’ ama içindeki ses susmaz. o huzursuzluk, sana fısıldayan bir işarettir.
evren seni cezalandırmaz; sadece yönlendirir. seni ait olmadığın yerden rahatsız ederek, gerçekten ait olduğun yere doğru iter. işte bu yüzden huzur bulamaman bazen şanstır. çünkü bil ki, senin yolun başka yerdedir
Geçen gün bir psikoloğu dinliyordum “Rabbin seni terk etmedi ve de sana sarılmadı.” ayeti için dedi ki; “sen o an içinde başka insanlar tarafından terkedilmiş, değersiz, kıymetsiz hissediyor olabilirsin; ama bu o an için geçerli. çünkü bu ayet sana hatırlatıyor ki her şeyin üstündeki mutlak yaratıcının gözünde hiçbir an terk edilmeyecek kadar kıymetli ve mühimsin.” ne kadar muhteşem bir bakış açısı. hayran kaldım.
Efendimiz (sav) Sa'd bin Muâz'a şöyle buyurmuş "sana isabet eden seni zaten ıskalayacak değildi. Seni teğet geçen de zaten sana isabet edecek değildi." Sen kaçsan da kovalasan da ancak Allah'ın sana takdir ettiği kaderi yaşayacaksın. O halde kendini O'na teslim et