No boloyom oblo kor moson? Eben kör. Her şeyi internetten anlamak zorunda mıyım? Sora sora bağdat filan bulunmaz kardeşim. Şurada 1 ay tek kaldık burnumuzdan getirdiniz. Nereden geldim bu şehre. Atam zamanında medeniyet demiş lakin ‘m’ sini bırakmamışsınız. Teşekkürler.
Veli (yani eşim) askere gittiğinden beri hayatın ne kadar zor olduğu gerçeğiyle bir kez daha yüzleştim,bilmediğim bir şehirde (antalya) tek başına olmak onsuzken korkunç gerçekten. İşe gitmem gerekiyor ama yol bilmiyorum,insanlara soru soruyorsun sana uzaylı gibi bakıyorlar.
Şuan bu yazıyı yolda ağlayarak yazıyorum. Nefret ediyorum insanların bu kadar bencil olmasından. Telefonun bir ucunda eşim hala bana yardımcı olmaya çalısıyor. Bende hatalıyım ona bağırıyorum ama o kadar sinirliyim ki insanlara. Bu tarafta durak var mı;gayet insancıl bir soru…
ne kadar kendimizi görmek istediğimiz yerlerde olmasakta,hayatımızdaki bazı insanlar ;başarabileceğimiz her şeye inanmamızı sağlıyor. sanatla,şiirle dolu günlere az kaldı!
istanbul çok garip bir şehir değil mi? bazen tüm sokakları yanlışıkla girmiş gibi hissettiriyor bazen de bu kadar yolu boşuna mı geldim keşfet işte dedirttiği bi mutluluk veriyor
@turkificated ‘Devletin’ polisine yapılanlar suç,çok büyük ayıp. Biz bu devlette her gün birilerine hizmet etmemişiz gibi düşmanca halka saldırmak değil.:)
benim için o kadar anlamı var ki bu şarkının,elimde bi rakı bardağı yere çökmüşüm yaralarımı saklamaya çalışıyorum. Şimdi tam 20 ay geçti üstünden,yaralarımın hepsini sevmeyi öğrendim,iyi ki varsın deniz'im,iyi ki beni bu insana dönüştürdün'
https://t.co/Me7zqKTVqW
sevilmek,sevmek gerçekten çok garip bir hismiş.hep onunla olmak istiyorum,gözümü açtığım ilk an onu görmek istiyorum,bir tek onunla nefes alabiliyorum,sarılmak onunla anlam kazanıyor
İnstagramı geri açın biz alışıq deyilik bu sitədə mutlu huzurlu insanlar görməyə bizə kaos lazım linç lazım qəhbəlik lazım instagram mültəciləri istəmirik bu sitədə
#instagramıGeriVer
beni mutlu etmesi gereken şeylere sevinemiyorum, beni üzmesi gereken şeylere de üzülemiyorum, bir şekilde bütün hislerimi kaybettim ve kendime fazlasıyla yabancılaştım. neye nasıl tepki vereceğimi hiç bilmiyorum, kendimin bu yeni halini hiç tanımıyorum, ben kendimi tanıyamıyorum.
kafamın içinde yaşadığım bazı durumlar var; bazıları savaş meydanında vuruldu,bazıları savaşın ortasında kaçtı,bense kafamdakileri susturamıyorum,kargaşayı izliyorum