Bu yaşıma gelmeden önce pek çok şeyi düzene oturtmuş mutlu bi insan olurum sanıyodum ama şimdi gözlerimin saatlerce boşluğa dalıp gitmesini daha engelleyemiyorum.
Ailesi tarafından sıkı yetiştirilmiş her kız bilir ki; para gelip gider, her ortama girilmez, attığın her adım aileni yansıtır.
Sevgi = emek, saygı öncelikli, karakter şart, her şey herkesle konuşulmaz.
Standartlar kaliteyi korur.
Kimsenin kendini düzeltmek gibi bir çabası olmadı. Bana hep olduğu gibi kabullenmek kaldı. Sonra kimse kabullendiğim gibi kalmadı. E tabi sonra affetmelere de döndü vazgeçmeler. Ben oldum hikayenin kötüsü. Bu da hikayenin kısası.
Ben kendimi hep merhametli bir insan sanırdım. Ama fark ettim ki merhametim yalnızca başkalarınaymış; kendime gelince dünyanın en acımasız insanıymışım.
"sonra yavaş yavaş mantığım değişti. hatta dünyaya bakışım, eşyayı görüşüm, insanları anlayışım değişti. fakat bunlar bir günde olmadı. hatta çok güçlükle ve adım adım oldu. hatta çok defa bana rağmen oldu. fakat oldu."
İlişkiler, büyümemizi ve olgunlaşmamızı sağlayan güçlü aynalardır. Hayat, görmek istemediğimiz yanlarımızı ilişkilerle karşımıza çıkarır ve ancak yüzleştiğimizde dönüşüm gerçekleşir.