“Bizim görevimiz, emredildiği üzere, dağın başında gemi yapmaktır… Çünkü gerektiği vakitte ve vadedildiği şekilde, Allah denizi ayağımıza taşıyacaktır!..”
TS’liler 2011’den beri o sezonun şampiyonu olduklarını iddia etmekten deli oldular. Aynısı GS’nin 2024 şampiyonluğu için de oluyor. Milli takımı bile piç ettiler yarattıkları ilüzyona insanları ikna etmek için. Ama unutulmayacak bu, haramzadeler.
Bizim mal kitle, Fenerbahçeli görünümlü hain muhabir ve yorumcuların neden sabah akşam Kanté'nin maliyeti yangını yaptığını anlamadı hâlâ…
Onların orta sahası Torreira Lemina, seninki Guendouzi Kanté…
Onların ne yorumcusu ne taraftarı, 60m euroluk kaskal Singo'yu konuşmaz bile…
Uyanın artık aptallar…
Well, I lived in Turkey for years and came away convinced that Turkish cuisine has an “imperial” character that feels richer and more abundant than Italian food – and 20th-century history explains a lot of why.
Turkey stayed neutral through most of World War II and never experienced the fighting, occupation, or rationing that devastated much of Europe. The silent generation there never internalized scarcity the way their Western European counterparts did.
My own elders (who lived through the war and post-war austerity) were strict about not wasting a crumb. By contrast, Turkish elders of the same age had a far more relaxed, generous relationship with food – one that Western Europeans only broadly regained two generations later.
This shows up at the table. Ottoman palace cuisine, with its vast spreads of mezes, grilled meats, pastries, and sweets, passed down into modern Turkish hospitality. A loaded table isn’t really gluttony or new-money insecurity, it’s in fact more like continuity with an unbroken tradition of abundance and sharing.
The all-inclusive hotel video doesn’t just reflect “still being at the safety stage of Maslow’s hierarchy.” Anatolia is an immense, fertile food basket with centuries of agricultural diversity. Western Europe, by contrast, became heavily import-dependent in the modern era, and many countries faced rationing and real hunger during and after the world wars.
Turkish abundance wasn’t interrupted the same way – the last widespread hardship in Anatolia was during the War of Independence more than a century ago. No living Turk has experienced a general famine.
Western frugality and individual plated meals were partly shaped by necessity and the memory of want, while Turkish food culture simply didn’t have to adapt to the same prolonged scarcity.
@FactotumdeSouza O da ben liderim diyenin işi, alternatifte zajc krıniç olunca patladıydı, izin vermesinler fredi mredi tutmasına takımda düzgün yedek olsun bu sefer patlamaz bu sistem
@KhaosXuQa Pisburun derlerdi eskiden, bebede iş var ama biz kullanabilecek miyiz hep bi soru işareti, çor edeceklerse hemen satsınlar parayı kurtaralım
Batılılar da yeri geldi mi kanunları istedikleri gibi eğip büküyorlar. Tabanca hediyesi avrupalı ikiyüzlülüğünü çok güzel ortaya koydu. Nato her gün binlerde ukr erkeğini rus kıyma makinesinin önüne atıyor, ama sembolik bir tabanca hediyesi karşısında akıllarını yitirdiler.