ya n'olacaktı? her gün en az bir kadının öldürüldüğü, katillerin "iyi hal" indirimleriyle ödüllendirildiği bir ülkede şiddet sadece evde mi kalacaktı? elbette okullara, hastanelere, her yere sıçrayacaktı. hiçbiri diğerinden bağımsız değil; hepsi aynı çürümenin eseri.
#ErolKöse yi tanımam etmem, ALS hastalığı yüzünden intihar eden biri için, annesini ALS den kaybetmiş biri olarak biraz konuşacağım.
Hastalık en lanet hastalıklardan biri, insanı kendi bedenine hapsediyor ve sen ölmek istesen bile ölemiyorsun çünkü elin, kolun tutmuyor. +
Akciğerin başında sabit kalmasını sağlayan kas eridi zamanla ve artık solunum makinası havayı hem mideye hem akciğere doldurmaya başladı, gelişen organ yetmezliğinden kaybettik. O kanülü orda tutan kaf basıncını çok iyi ayarlayın ve gereksiz şişirmeyin. +
Farklı dolayısıyla hepimizin birbirinden öğrenecek çok şeyi var, ben annemi 2 sene önce kaybettim benim size verebileceğim tavsiye eriyen kasları sadece kol, bacak olarak düşünmeyin, içerdeki kaslarda eriyor, bizim annemizi kaybetmemize sebep olan şey trakeostomide kanülü akciğe+
En derinden hissediyorum, ben o acıyla ben oldum. Kimseye derdinizi anlatamadığınızı düşünüyorsunuz çünkü çevrenizde bunu yaşayan yok, size tecrübeli biri olarak şunu söyleyebilirim ki sosyal medyadan bulun aynı şeyleri yaşayan birilerini ve iletişime geçin, her hasta brbirinden+
Hastalığı ilk duyduğumda ben 15 yaşımdaydım ve araştırınca sadece 2 sene yazıyordu yaşam süresini, kahroldum, yaşadım, savaştım, annemle birlikte bu hastalıkla 12 sene boyunca büyüdüm ben. Bu süreci yaşayanlar hastalar ve hasta yakınlarına göğsünüzdeki o acıyı +
Hastalığın literatürde bir tedavisi yok, 157 yıldır biliniyor, araştırılıyor, herkeste farklı ilerleme süresi kaydediliyor 2-5 sene ortalama yaşam süresi bazıları ( annem gibi iyi bakılan durumlarda 10 sene ) ama sonuç hep aynı… Ölüm.
Bir gün artık nefes alamamaya, bir gün, büyük abdestini bile yapamamaya başlıyorsun… taaaa ki sadece beynin ve göz kapakların çalışıyor geri kalan yerlerini hep makinalara bağlıyorlar sen bir nefes alabil, ölmeyecek kadar kendini besle diye +
Hastalık ilerlemeden bacaklarında biraz güç varken ve büyük ihtimalle de son gücüyle attı kendini, çünkü hastalık öyle bir hastalık ki vücudundaki her bir sinir yavaş yavaş diğeriyle bağlantısını kesiyor ve sen bunu her gün imlek imlek hissediyorsun… bir gün artık yutamamaya +