Ne demiş şair; Dalıma vururken üzülmedin, kırıldığıma mı üzülüyorsun ..
Diyor ya şair: "Hayvandan dostluğu öğrendim de insanı anlamak haddimi aştı" Tamda o noktadayım.
Sabahattin Ali diyor ya hani:
“Kendimi bir balkondan aşağı daha rahat bırakabilirim, bir insana bırakmaktansa. Öyle çok korkuyorum insandan.” diye.İnsan insanın bazen evi, bazen yurdu, bazen umudu bazense yanılgısı ve yenilgisidir. Ve daima, insan insanın kapanmayan o yarasıdır.
Ben çok taşa gülle karşılık verdim, Çok şeyi affettim. Ama anladım ki, Ne yaparsan yap,
Sonunda çaban inkâr ediliyor.. Güzelliği sadece görmek isteyen görüyor ; Gönlüyle bakmayan, Tüm emeğine kör kalıyor ...