این بچه عمیقترین تکههای درونی قلبم رو به خودش اختصاص داده.
با محبتهای ریز و ثانیهای اونه که زندهام.
با بوسهای که انحصاری عطیهس، ذوق مرگ میشم. بوسهای که تا ساعتها ردش رو شونهام میمونه.
شونهی من برای تو. برای تو، چون تو هرچیزی که دارمی، داداش.