تنها دلیلی که تا الان خودکشی نکردم اینه که منتظر فراخوان شاهم. نمیخوام احتمال کشته شدن تو خیابون، در حال جنگیدن برای آزادی کشورم رو با یه خاموش شدن ساده تو تخت عوض کنم. من از مُردن استقبال میکنم، ولی مرگ باشکوه رو ترجیح میدم.
نمیدونم راستش، شاید اون چند ده هزار نفری که تو خونشون غلتیدن یا خانواده هاشون که بعد چند شبانه روز گشتن بین اون همه کاور سیاه تونستن بچه هاشونو پیدا کنن یا اونایی که بدن بی جون و خونی رفیقاشونو از کف خیابون جمع کردن، از کسایی که میخواستن مهاجرت کنن کمتر بدبختن !
مردم از ۱۰ روز قبل فراخوان تو خیابون بودن
تو خیابون شاهزاده رو صدا زدن تا سازماندهی کنه و فراخوان بده
شاهزاده به خواست مردم پاسخ داد و فراخوان ۱۸،۱۹ دی رو اعلام کرد
جمهوری اسلامی جمعیتو که دید سقوط رو حتمی دید و کشتار و قتل عام کرد
هرکی روایتو وارونه جلوه میده خونشویی میکنه!
میدونم درد خانوادههای عزیزان جاویدنام غیر قابل وصفه ولی حسرت نشناختنشون تا قبل از دی برای ما نوع دیگهایه.
اینکه وقتی باهاشون آشنا میشیم که دیگه نیستن.
یعنی اونکسی که از اول میشناخته میدونه چی رو از دست داده
ولی ما تازه میفهمیم.
حسرتِ دیر پیدا کردن گنجهای پنهانِ از دست رفته...
هر اکانتی که از ۱۸ دی دیگه آنلاین نشده رو که میبینم، تمام قد وطن پرست، شجاع و عاشق پهلوی بوده..
ریدم تو هرکس و هر چیزی که بخواد راهی که این بچه ها رفتن و هدفی که داشتنو تحریف کنه.
یا مرگ یا ایران❤️🩹
داری تو اینستا میچرخی که اتفاقی یه پست میبینی که کوچکترین ربطی به روح، تناسخ، دنیای بعدی یا هرچیزی مثل این داره، بعد میبینی تمام کامنت هایی براش نوشته شده از آدماییه که عزیزشونو ۱۸ و ۱۹ دی کشتن...