35 yaşındasın. Biri sesini yükseltiyor ve bir anda yine 7 yaşındasın; mutfak masasında oturmuş, görünmez olmaya çalışıyorsun. Beynin, yaranın ilk oluştuğu yaşa geri dönüyor.
NYU’dan nörobilimci Joseph LeDoux, beynin bir “korku kısayolu” olduğunu gösterdi. Duyusal bilgi, mantıklı düşünen bölgeye ulaşmadan önce amigdala’ya (beynin alarm sistemi) gider. Alarm yaklaşık 12 milisaniyede devreye girer. Mantıklı düşünme ise 250 milisaniyeden uzun sürer. Eski travma taşıyan birinde alarm her zaman kazanır. Zihin ne olduğunu anlamadan beden tepki verir.
Bessel van der Kolk ve ekibi, travma yaşayan insanları beyin tarayıcılarına koyup flashback sırasında ne olduğunu inceledi. Aynı anda üç şey bozulur. Amigdala, bedeni savaş ya da kaç tepkisine hazırlamak için stres hormonlarıyla doldurur. Prefrontal korteks, yani “sakin ol, güvendesin, yıl 2026” diyen bölüm sessizleşir. Ve düşünceleri kelimelere döken Broca alanı tamamen kapanır. Van der Kolk bunu felce benzetir. Acil serviste donup kalan ve konuşamayan insanlar bunu seçmez; dil bölgesi devre dışıdır.
Eksik parça hipokampustur. Bu bölüm anılara zaman ve yer etiketi koyar, “bu yıllar önce oldu” diye kaydeder. Kronik stres hormonları onu fiziksel olarak küçültür. PTSD hastalarının MR görüntülerinde bu net görülür. Hipokampus görevini yapamadığında, beyin 20 yıl önceki bir anıyla şu an olan bir şeyi ayırt edemez. Bu yüzden 2026’da kapanan bir kapı, seni 1998’deki bir odaya geri götürebilir. Beyin gerçekten farkı ayırt edemez.
CDC’nin çocukluk travması üzerine yaptığı en büyük çalışmaya göre, yetişkinlerin %64’ü en az bir olumsuz çocukluk deneyimi yaşamış. Dört veya daha fazla yaşayanlar, intihar girişimi, depresyon ve bağımlılık açısından 12 kat daha yüksek risk taşır. Yıllık maliyet: 14,1 trilyon dolar.
İyi haber: bu kalıcı olmak zorunda değil. PTSD hastaları üzerinde yapılan bir çalışmada, tedavi sonrası hipokampusun %4,6 oranında yeniden büyüdüğü görüldü. Anıları “geçmiş” olarak kaydeden beyin bölgesi yeniden inşa edilebilir.
@harbiyelikeko@Hastalikogrenn Dermatoloğa gitmelisiniz. Türüne göre değişir bende de vardı ve daha çok kurudu bu tarz ürünleri kullandığımda. Egzamanın da türleri var kremler kullanmak + probiyotik içmek çok iyi geldi geçti.
Terapistlik, "kapalı kapılar ardında, derin ve yavaş bir ilişki" iken şimdi "hızlı tüketim terapisi" ve "kişisel marka yönetimi'nin kesişim noktasına geldi. Artık terapist olmak yetmiyor terapist-influencer olmak gerekiyor. Çünkü görünmezsen, yoksun demektir.
Bir terapist düşünün.
Sabah 4 seans yapıyor (her biri 45-50 dk, çünkü 60 dakika 'verimsiz' bulundu).
Öğleden sonra 'içerik batch' çekiyor.15 saniyelik 'kaygıyı 3 nefeste yen' reels'i, 'narsist mi yoksa sınır koyamıyor musun?' thumbnail'i, 'travma sonrası büyüme'carousel'i.
Akşam Story'de 'Bugün bir danışanım sınır koymayı öğrendi, siz de öğrenmek ister misiniz? DM’den randevu alın' yazıyor.
Bu kişi artık terapist değil bir duygusal içerik girişimcisi'dir.
Ve en acı kısmı ne biliyor musunuz?
Danışan da bunu istiyor.
'Senin videolarını izliyorum, çok iyi geliyorsun, seninle çalışmak istiyorum' diyor.
Yani terapötik ilişki bile artık 'önce tüketici oldum, beğendim, sonra müşteri oldum' şemasıyla başlıyor.
Bu durum terapötik ilişkinin doğasını kökten değiştiriyor.
Güven, derinlik, uzun vadeli bağ yavaş yavaş eriyor yerine 'beğen-tuval-terapisi'geliyor.
Bir de şu var..
Terapistin şimdi 'çok yoğunum' demesi yetmiyor bunu da pazarlaması lazım.
'3 ay sonrasına gün veriyorum' story'si, 'waiting list 300+ kişi' highlight'ı.
Yoksa insanlar demek ki iyi değil diye düşünüyor.
Yani terapistin kendi kaygısı, tükenmişliği, karşı aktarımı bile içerik oluyor artık.
'Bburnout oldum, işte terapistlerin de insani yönü' diye reels çekiyor.
Yani kendi acısını bile monetize ediyor. Bu döngü o kadar ironik ki.
Danışana 'kapitalizmin dayattığı performans kaygısından kurtul' derken,
kendisi 7/24 performans sergilemek zorunda kalıyor.
.. Ve en kötüsü.
Bu sistem, gerçekten derin, yavaş, 'karlı olmayan' terapilere yer bırakmıyor. Çünkü o terapiler reels olmuyor. O terapiler 1 yılda 3 kelime ettirmiyor, TikTok'ta trend olmuyor.. vs..
Şimdi Marksist psikoloji açısından soru şudur.
Bu yeni terapistlik mi, yoksa duygusal emek sömürüsünün en sofistike hali mi?
🔴 Aydın'da yemekhaneden ücretli yemek almayan Gazipaşa Ortaokulu öğrencileri öğle arasında yemekhaneye de sınıflara da alınmadı.
Kaldırımda oturarak yemek yemek zorunda kalan öğrenciler o anları anlattı: Evden getirdiğimiz yemeklerimizi yemekhanede yiyemiyoruz, sınıflarda oturmaya bile izin vermiyorlar. Sadece oradan yemek alanları içeriye alıyorlar
@Cahilsavar162 Klinik psikolog ne iş yapar diyetisyen ne iş yapar bir haberler. Forma giymekle işimizin ne alakası var? Koskoca bakanlıkta bir tane bunu soran , söyleyen yok demekki.
@nyksofalaska@maryyymrs@Pembrokentr Evet çok kısır bir döngü bunu aşmak için sıkı bir beslenme ve spor şart ama öncelikle dahiliye doktoruna gitmek gerekiyor. İnsülin direnci için ilaçlar ve takviyeler veriliyor.
Kimseden ses çıkıyor aylardır cepleri para doldu kimse müdehale etmedi. Bu haksızlık önceden ruhsat alanlara vurdu nedense. Yine hakkında iş yap denize at.
Ben bu haksızlığa daha fazla sessiz kalamıyorum. Mart ayında çıkan yönetmelik için aylardır uğraşıyorum yok o var bu yok yok şu bu değişti değişmedi. Ben uymaya çalışıyorum tek başıma şahıs şirketimle. Pekii 10,20,30 klinik psk çalıştıran ofisler ne yapıyor? HİÇ