احساس موردعلاقهم همیشه غم بوده و همیشه هم به دنبال غم بودم، انسانهای غمگین برام جذابترن، فیلمهای موردعلاقهم سد اندن و کتابهایی که حسابی اشکم رو درمیارن رو بیشتر دوست دارم، چرا؟ نمیدونم! ولی حس میکنم هر احساس دیگهایه فانیه جز غم!
به گوشی و لپتاپ و ماگ و هر وسیلهای که دستم رسیده استیکر چسبوندم. در و دیوار اتاقم پر از پوستره. لای کتابام انواعِ بوکمارکهای دستیه. دورِ هندزفری و هدفونم رو با کاموا بافتم. همیشه سعی میکنم هرچیزی رو شخصیسازی کنم و از خودم نشونهای به جا بذارم و واقعا مرگ بر مینیمالیسم.
از زیباییهای تهران: ساختمانی قدیمی در مجاورت سفارت آمریکا که هنوز تخریب نشده و پابرجاست.
خیلی دوست داشتم که روی بالکن بالایی میرفتم و از آنجا خیابان و آسمان را تماشا میکردم.