امیدوارم خدا ظرفم رو بزرگ و بزرگتر کنه که هیچوقت در برابر محبت و لطف عزیزانم ناسپاسی نکنم و غرّه نشم.
در هفتهای که گذشت یک روز نبود که خالی از لطف دوستانم باشه.
عزت و اعتبار بین مردم؛ نعمت بزرگیه دوستان. لطفِ دیگران به چشمتون بیاد و بابتش خدارو شکر کنید.
هر از گاهی واقعیتهای زندگیم با گوشههای تیز و لبهدار میخوره تو صورتم و روحم رو لورده میکنه.
معمولا زیر نور مهتاب باید برم دارآباد تا غصههامو بذارم اون بالا و برگردم پایین…