Hastaneye gidiyorsun bebekler çalınıyor, teröristler hemşire doktor olarak görev alıyor. Sokağa çıkıyorsun rastgele biri gelip sana bıçak saplayabiliyor ya da taciz edebiliyor. Okula gidiyorsun biri gelip öğretmen bıçaklayabiliyor, silahla ateş açabiliyor. Eve giriyorsun eşin tarafından öldürülebiliyorsun. Tatile gidiyorsun bir yangında otelde ölebiliyorsun. Adaletin karşısına çıkıyorsun sandalyenin boş olduğunu görüyorsun. Biz bu ülkede her nefesi ölmek için mi alıyoruz? Sahiden de ölürüm Türkiyem mi?
pembe vergi benzer işleve sahip ürünlerin sadece kadınlara yönelik olduğu için daha yüksek fiyatlarla ve daha ağır vergilerle satılmasıdır aynı işlevi gören iki üründen birini sırf rengi ve hedef kitlesi kadınlar olunca pahalıya satmak kapitalizmin en cinsiyetçi yüzüdür
oldurulen kadinlar icin ofkeliyiz. her gun biraz daha korkuyla yasamak zorunda birakilan kadinlar icin ofkeliyiz. hayatlari yarim birakilan, isimleri haberlerde birer sayiya indirgenen kadinlar icin ofkeliyiz. unutmadik, unutmayacagiz. ofkemiz hala diri.
53 bin kişi öldü ve tek bir bakan istifa etmedi. Belediye başkanları elini kolunu sallayarak geziyor. Birkaç müteahhit dışında neredeyse tamamı iktidar tarafından kollanıyor. İnsan canına rakamdan fazla bir değer biçmediler. Elbet hesaplaşacağız, elbet bizim de günümüz gelecek.
Turkcell’in depremden yıllar önce uyarılmasına rağmen harekete geçmediğini unutma.
Kızılay’ın çadır sattığını unutma.
Hatay’ın 3 gün kaderine terk edildiğini unutma.
Samandağ yıkık dökükken canlı yayında yıkım yok dediklerini unutma.
Enkaz altındaki insanlara sela dinlettiklerini unutma.
Deprem davalarının hala devam ettiğini, mağdurları bezdirene kadar davaları ertelediklerini unutma.
Kayıp insanları unutma.