در میان تمام ادعاهای فمینیستی شرق و غرب، زنان ایرانی تنها زنانی بودند که در این جنگ نابرابر شانه به شانه کنار ما ایستادند.
به راستی که رنج مشترک، قویترین پیوند میان انسانهاست…
در سالروز درگذشت خواهر عزیزم، لیلا، یاد و خاطرهاش را گرامی میدارم.
لیلا دختری از ایران بود؛ وفادار به میهن، عاشق پدر و خانواده، و دلبسته هممیهنانش. هرچند دور از سرزمین مادری زندگی کرد، اما عشق به ایران هرگز از قلب او رخت برنبست و امید به آزادی و سربلندی میهن را تا واپسین روزهای زندگیاش از دست نداد.
امروز که ایرانیان با پرچم شیر و خورشید و با امید به آیندهای آزاد، ملی و سربلند، برای بازپسگیری کشورشان ایستادهاند، یاد لیلا بیش از هر زمان دیگری در کنار ما زنده است.
یادش گرامی و نامش جاودان.
وقتی به شما میگویند جمهوریاسلامی سرنگون نمیشود و سرنگون شدنی نیست، باور نکنید. هم سرنگون شدنی است، هم در حال سرنگونی است و هم سرنگونش میکنیم. بعد از کشتار دیماه نمیتواند بماند. نمیتوانیم اجازه دهیم بماند.