beraber yola çıktığım kimseyi yolda bırakmadım. yolun başında söylediğimden yürürken zoru görünce caymadım. kimsenin gönlünde yük olarak kalmadım. kalbini bile isteye kırmadım, belirsizlik içinde bırakmadım. bu yüzden vicdanım rahat, isterim benim gibilerin gönlü bahar olsun..
“İyileşeceksin. Çünkü ruhunla gülüyorsun, çünkü asil yüreklisin, çünkü hayatta seni çok daha güzel şeyler bekliyor. Çünkü bunu hak ediyorsun ve her şeye rağmen, kırık bir ruhla bile parlıyorsun.”
Hayatımın köşesinde totosunun ucuyla oturuyordu. Gözü çıkış kapısındaydı. Bulunduğu konumun oraya olan uzaklığını kontrol ediyordu sürekli. İlk fırsatta koşar adım kapıya yöneldi ve kaçarak uzaklaştı.