Böyle olması gerekiyormuş demeyi içim yana yana öğrendim. Artık hiçbir şeyin yakasına tırnaklarım sökülürcesine yapışmıyorum. Bu zamana kadar olacağı varsa olurdu zaten deyip pes ediyorum. Emekse emek, zamansa zaman her şeyi gözü kapalı feda ettiğim hiçbir şey benim olmadı çünkü.
Bugüne kadar güzel olan her şeyi kazanmak için o kadar çok mücadele ettim ki başıma aniden güzel bir şey gelirse ne yapacağımı bilmiyorum.
Koşmaya o kadar alıştım ki öylece durmanın nasıl bir his olduğunu unuttum.