Netflix yapımı her şeye tereddütle yaklaşıyorum ama yüzyıllık yalnızlık o kadar güzel olmuş ki, the leftovers'dan beri izlediğim en güzel dizi olabilir.
Bütün çağlalara, salıncaklara ve hatta tahterevallilere sözüm olsun; kocaman, patlamayan ve gönlünce oradan oraya uçuşan baloncuklar yapmanın sırrını bulacağım.
Çocuk parkında oturdum ve cebime doldurduğum çağlaları yiyip sabun köpüğü üflüyorum, baloncuklardan bir tanesi hiç patlamadan salıncakların arasından geçip gökyüzüne kadar uçtu gitti.
Sezgisel olanın doğruluğu değil bahsettiğim şey elbette, daha çok varlığındaki o nedensellik. Çünkü bir noktada sezmek yaşamış olmanın şimdideki yankısından başka bir şey değildir.