insanlar çocuğunun kaybetmenin neye tekabül ettiğini tam olarak kafalarında oturtamıyorlar. çünkü milletin çocuğu yok. anne, baba, kardeş, sevgili ölümünden çok daha farklıdır. kayıpların en acı verenidir.
acı dediğimiz; genetik yatırımın kaybına verilen nöropsikolojik tepkidir.
çocuğunuzun ölmesi demek;
-geleceğe aktardığınız genetik hattın kesilmesi demek.
-yıllarca yatırım yaptığınız (besleme, koruma, öğretme) enerjinin boşa gitmesi demek.
beyniniz bunu “genetik soyun ani kesilmesi” olarak algılar. bir çeşit ölüm yani.
bunun biyolojik anlamı şudur; eğer ölümünüzü ve ölümünüzden sonrasını gerçek hayatta tecrübe edebilseydiniz bu acı en çok neye benzerdi?
cevap: çocuğunuzun kaybında duyduğunuz acıya.
anlayacağınız yaşadığı şey hiç kolay bir şey değil. bu kadın yaşarken ölüyor. bir insanın yaşayıp yaşayabileceği en büyük acıyı çekiyor. bu sebeple yorumlarınızı lütfen özenle seçin, rica ediyorum.