Bu yaklaşım romantize edilmiş bir emek sömürüsüdür.
“Cerrahi disiplin ister” söylemiyle mesai saatinden önce ücretsiz çalışmayı normalleştirmek, eğitimi değil, sistem zaafını meşrulaştırır. Eğitim; gönüllü özveri üzerinden değil, yapılandırılmış program, tanımlı sorumluluk ve yasal çerçeve üzerinden yürür.