Demirim yine yerlere yapışmış herhalde, günlerdir ıspanak yemeği giriyo rüyalarıma. En son 12 yaşımdayken falan yemiştim, çiğ ıspanak severim ama pişmişinden nefret. Bugün 2 poşet ıspo pişirip yedim nefretle şimdi de midem bulanıyo. Kardeşim bu bünye demir tutmak is te mi yooor.
Takviyesi de iyi gelmiyo ve işe de yaramıyo. Belki de böylesi makbuldür bazen de çok zorlamamak lazım. (Ayağa kalkarken keçi gibi yana devrilip düştü.)
Bu konular açılınca mırın kırın etmeyin. Çok zor, kadınların kendisiyle konuşması bile çok zor. Bu zamana kadar, sosyal statülerinin ve toplumsal kaypaklığın avantajına sığınıp, herhangi bir kadına tacizde bulunan herkesin uykusu kaçsın umarım. Bu düzen değişecek ve değişiyor.
İlkokuldan itibaren, ortaokul, lise, üni ve sonrası dönemde defalarca tacize uğradım. Tanıdığım bütün kadın arkadaşlarımın hikayeleri böyle, en hafif haliyle. İki tanesi var ki ifşalar ne zaman konu olsa kalbimi sıkıştırıyo resmen.
Bugün büyük bir metanet göstererek sinir krizi eşliğinde saçına sakız yapıştırmadım ve yine belediyeye şikayet ettim kendisini. Ben bu ülkeye sen gibi şehirde insanlarla bir arada yaşamayı bilmeyen dallamalar hakkımı gasp etsin diye gelmedim kardeşim.
UKdeki yan evimdeki kültürsüz dallama da bahçede lisanssız bully köpek üretiyodu, sürekli 7 saldırgan köpek bizim bahçeye de kaçıyo ve çözemiyoruz asla. Belediyeye şikayet ettik anca çözüldü. Şimdi de bahçeye ikimizin ortak girişi olan kapıyı kitledi dışardan bahçeye giremiyoruz.