لحظهای که علیرضا یوسفی وزنه ۲۶۱ کیلوگرمی را مهار کرد و رکوردی جهانی را شکست، اراده یک ملت به نمایش درآمد.
اهدای این مدال و تقدیم افتخار شکستن رکورد جهان به شهدای مظلوم #میناب، صحنهای ساخت از پیوند قدرت، غیرت و دلدادگی به وطن.
درود بر عل��رضا یوسفی؛ پهلوانی که نام ایران را با غرور، بر بلندای جهان فریاد زد.
روز نهم اسفند ۱۴۰۴، رهبر ایران برخلاف دیگران در پشتِ دیوار کاخهای حفاظتشده زندگی نمیکرد و محل کار و زندگیاش در میان مردم و در مرکز شهر بود. او اولین شهید جنگ بود و پیش از همه، جانش را مثل یک سرباز فدا کرده بود...
به جرات میشه گفت خطرناک تر از حمله خارجی و چکمه اجنبی، عقل بخش قابل توجهی از طیف تحصیل کرده ایرانی است، افرادی که تریلی نام و نشان شان را نمیکشد، ولی عقل شان در پاکت سیگار جا میشود!
توییت هایشان درباره ونزوئلا را ببینید و سطح درک و شعور شان را بسنجید و گول مزخرفات شان را نخورید
صدایت آغشته به خونم شد،
و تا خونم بر زمین نریزد،
به یادت آرام نخواهم گرفت.
صوتُكَ قد اختلط بدمائي،
ولن يهدأ لي بالٌ حتى يُراق دمي على ذِكرى فِدائِكَ.
و عليكم السلام.
نصف شهر رو باید با جارو خاکانداز جمع کنیم؛
نصف دیگه رو هم با بانداژ و بتادین پانسمان کنیم!
فهمیدیم شکستید و بریدید! ولی هنوز یه دندهاید!
اصلاً یه چه دندهای!