Yatsam yatamıyorum, kalksam kalkamıyorum, ne yerdeyim ne gökteyim Allahım sana isyan etmek istemiyorum ama kalbime ferahlık ver nolur ben dayanamıyorum
Belki kimse duymuyor ama…
Ben içimde sessizce yardım çığlıkları atıyorum.
Görünmez yaralar taşıyorum.
Ve bütün bunlara rağmen hâlâ ayaktaysam,
bu benim sessiz gücümden.
“İçimde Kalanlar”
Kimse bilmiyor aslında…
Gündüz güldüğümde, konuştuğumda, normalmiş gibi davranırken
içimde neler taşıdığımı kimse görmüyor.
Annem, benimle sadece bir anlık kavga ettiğini sanıyor…
Ama o söylediği birkaç kelime, benim içimde günlerce yankılanıyor.
Kimse anlamıyor ama ben her kavganın ardından
günlerce toparlanamıyorum.
İçimde biriken şeyler var,
sadece bir tartışma değil;
yorgunluk, yalnızlık, söyleyemediklerim ve saklamak zorunda kaldıklarım.