yirmili yaşların ortasında birçok insan içten içe yas tutuyor aslında. çocukluğunun gidişine, eski heyecanlarının kaybına ve hayal kurabilen tarafının sessizliğine.
evi yuva yapan şeyleri düşünüyorum. ilk aklıma gelen, koltukta uyuyakalmanın tedirgin etmemesi. üşür müyüm kaygısı olmadan oracıkta uyumak. çünkü biliyorsun ki biri mutlaka üstünü örtecek. o 'biri' yuvanın kendisi. kapıyı da anahtarla açmazsın o biri varken, çünkü zaten açılacak.
o hata yaparsa = sana orospu cocugu lazim ben cok iyi bi insanim da ondan olmuyor insallah kendin gibi bi orospu cocugu bulursun da rahata erersin
biz hata yaparsak = genctim asiktim dunyaya dair cok az sey biliyodum seni bu kadar etkileyecegini nerden bilebilirdim ki omrum