1 Mayıs; yalnızca bir tarih değil, emeğin, alın terinin ve adalet talebinin çığlığıdır!
Bugün; hakları gasp edilen işçilerin, güvencesiz çalıştırılan emekçilerin, açlık sınırında yaşamaya zorlanan milyonların sesini yükseltme günüdür!
Anayasa’nın 49. maddesi açık: “Devlet, çalışanların hayat seviyesini yükseltmekle ve emeği korumakla yükümlüdür.”
Ama bugün işçinin değil, sermayenin yanında duran bir iktidarla karşı karşıyayız.
Emeği değersizleştiren bu düzene karşı, 1 Mayıs’ta meydanlarda olacağız!
Korku değil dayanışma, yasak değil özgürlük, sömürü değil adalet kazansın!
Yaşasın 1 Mayıs! Yaşasın emek!