bu ülkede sürekli kendimi akıl sağlığımı korumaya çalışırken buluyorum kendimi ya bi kitaba veriyorum ya bi diziye veriyorum ve bu o kadar BENCİLCE hissettiriyor ki. dümdüz yaşamaya devam ederken bile utanç duyuyorum. bize insanca yaşamayı bile çok gördünüz
şuna inanıyorum... bir gün karşıma öyle biri çıkacak ki yıllarca sırf biriyle birlikte olmak için olmadığıma ve kaliteli bir yalnızlığı tercih ettiğime, kendi değerimi düşürmediğime, toksik ilişkilerle ruh sağlığımı bozmadığıma binlerce kez şükredeceğim. o kişi beni bulacak