İrem

[İrem @iremutluer]

Bir insanda güzelliği,yakışıklılığı nasıl tanımlarsın deseler güldüğünde gözlerinin içi gülmeli derim.

[İrem @iremutluer]

Babamın kaybıyla çocukluğumun bittiğini hissettim. Hayatımın son 1,5 senesi dışarda güldüğüm ama içerde ağladığım zamanlardı diyebilirim..

[İrem @iremutluer]

“Sana Gül Bahçesi Vadetmedim” bir kitap adı… Hayat da herkese gül bahçesi sunmuyor. Kimine gül bahçesi, kimine dikenli yollar..

[İrem @iremutluer]

Çok sevdiğin birinin kaybından sonra hayat; “Gülüşlerin arasına özlemin karıştığı zamanlar” oluyor sanırım..

[İrem @iremutluer]

Sevdiğim bi filmde dediği gibi babacım “Sevgi, zaman ve mekanı aşabilen tek şeydir.” 🕊️

[İrem @iremutluer]

😇

[Z. Zeynep Selvili @zeynepselvili]

Öldüğünü aklımla biliyorum ama henüz yüreğimle kavrayamadım.

[İrem @iremutluer]

Belki hiç görmeyeceksin. Belki de bir yerlerden görüyorsun… Bilmiyorum. Bildiğim tek şey, yazmak bana iyi geliyor 🤍

[İrem @iremutluer]

Bugün okuduğum bi yerde dediği gibi: “Ölüm hariç bütün acılar lüks”

[İrem @iremutluer]

Bir gün tekrar buluşup, uzun uzun konuştuğumuzda sana heyecanla anlatacağım şeyler biriktiriyorum🤍

[İrem @iremutluer]

Hatırlamak için saklıyorum🤍

[Onedio @onedio]

Psikolog Zeynep Selvili Batuk, kaybettiği babasının bazı eşyalarını neden sakladığını anlattı:

“Onu unutmamak için değil, hatırlamak için saklıyorum.”

[İrem @iremutluer]

Ağzımdan düşürmediğim sakızımla, seninkine benzeyen uzun kirpiklerimle nasıl da güvendeyim, mutluyum yanında 🤍

[Z. Zeynep Selvili @zeynepselvili]

“Yasını yaşayabildin mi?”

Bu soru, farkında olmadan yasın nasıl yaşanması gerektiğine dair normatif bir beklentiyi yansıtır.

Genellikle bu soruyla kast edilen, kişinin ağlayıp ağlayamadığı, acısını dışa vurup vuramadığı, “duygusal boşalım” yaşayıp yaşamadığıdır. Dolayısıyla bu iyi niyetli soru yası, tanınabilir, ölçülebilir bir “iç dökme” kapasitesi olarak kavramsallaştırır.

Bu beklenti, modern Batı psikolojisinin bize sunduğu yas anlayışıdır: yas, bir zaman sonra tamamlanması beklenen, şahsi bir “süreç”tir.

Halbuki yas, yalnızca belirli duygusal tepkilerle sınırlanamayacak kadar karmaşık ve zengindir. Üstelik bireysel değil, kişilerarasıdır.

Pek çok kültürde ve farklı dönemlerde yas, içinden geçtiğimiz ve diğer tarafa ulaşacağımız bir “süreç” değil, ölenle ilişkinin biçim değiştirerek sürdüğü, kendine özgü sonsuzluğu olan bir yoldur.

[Mehmet @avuntusaati]

Hemingway, en karanlık zamanlarımızda çözümlere ya da tavsiyelere ihtiyaç duymadığımızı söyler. Asıl aradığımız şey, basit bir insanca dokunuştan ibarettir: Huzur veren bir varlık ve nazik bir temasın sıcaklığıdır.

[Gökhan Ergür @gokhanergur]

Mesleğe başladığım ilk yıl babasını kaybetmiş birine acemilikle: “Babanız kaç yaşındaydı?” diye sormuş: “82 yaşındaydı ama benim babamdı” cevabını almıştım. İşte o gün ölen birinin ardından yaş sorulmaması gerektiğini “ama benim babamdı” cümlesiyle öğrenmiştim.

[İrem @iremutluer]

Her storyme ‘Çok güzelsin bir tanem, seni seviyorum’ yazardın ya babacım şimdi ne zaman bir şey paylaşsam kalbimden senin sesin geçiyor.. 🤍

[Raskolnikov @Raskolnikovsair]

“Öyle özledim ki bana bir şeyler anlatmanı..”

[İrem @iremutluer]

Şükrü Erbaş’ ın bir şiirinde yazdığı gibi “Ölüler yaşayanlarda yaşar bunu unutma..” 🕊️
Sanma ki sen gittin diye seninle konuşmaya devam etmeyeceğiz..

[İrem @iremutluer]

Ateş düştüğü yeri yakar ne kadar da doğru bir söz.