Dünyada hiçbir şey, sandığınız kadar stres yapmaya değmez. Çoğu kaygı, zamanla anlamını yitirir, çözümler kendiliğinden ortaya çıkar ve hayat her şeye rağmen akışa devam eder.
Gençlerin haklı protestoları sadece İmamoğlu ile alakalı değil, o belki de bardağı taşıran son damla oldu. Toplumda çok ciddi bir yoksulluk var. Gençler de bundan fazlasıyla etkileniyor. Şartlar çok zorlu gerçekten. Biz 3 kardeş Ankara Üniversitesi mezunuyuz (2 hukuk+1 tıp)
ben bedenimde zihnimde bu kadar öfke ile ne yapacağımı bilmiyorum. sürekli düşünüyorum sürekli. kendimi oyalayarak unutmak istemiyorum, durup sadece düşünüyorum ve öfkem artıkça artıyor. bu kadar öfkeyle ne yapılır?