İkimiz iki dağdan iki hırçın su gibi akıp gelmiştik
Buluşmuştuk bir kavşakta
Unutmuştuk ayrılığı, yok saymıştık özlemeyi
Şarkımıza dalmıştık
Mutluluk, mavi çocuk oynardı bahçemizde
Umutsuzluğu ihraç eden bir çok ülkenin herhangi bir şehrinde bıraktım seni
İnzivaya çekilmiş bu hikayenin hüzün dolu tetiğini çoktan çektim
Seni öldüreli çok oldu
Şimdi benden de betersin
Sokak aralarında kayboldu gençliğim
Alanlar aldıklarını yerine koymadı
Sensiz geçen iki gecem
Sensizliğim kadar koymadı
Kimleri yedi bu yürek
Kimleri yedi de
Bir sana doymadı
Diyecekler ki arkamdan
Ben öldükten sonra
O, yalnız şiir yazardı
Ve yağmurlu gecelerde
Elleri cebinde gezerdi
Yazık diyecek
Hatıra defterimi okuyan
Ne talihsiz adammış
İmanı gevremiş parasızlıktan.
Seni Değil,Aslında Kendimi Özledim.
Ruhumun Sessizliğini
Sevmeye Hadsizliğini
Masum Gerçekliğini
Asıl Gerçeği Henüz Farketmemiş Halimi Özledim
Dedim Ya Kendimi
Şimdi Ruhumun Kavgaları Kirli.
Yüzüm , Ellerim Eski
Küçük Sevinçlerimi
Tertemiz Sevişlerim
Dedim Ya Kendimi Özledim.