Yol mu yordu, yoksa yol mu uzadı?
Varamadık bir türlü istediğimiz yere..
Arafta kaldı her yanımız,
Ne eskisi gibi olabiliyoruz,
Ne kendimizi tamamlayabiliyoruz...
Yoluma sevgisinden zerre şüphe duymayacağım, davranışları net ve samimi, beni evimde gibi hissettirecek, yolu senin yolun olan insanlar çıkar Allahım. Geriye kalbimde yorgunluk ve yük bırakacak hiçbir insanı ömrüme denk getirme. Bana şükredeceğim insanlar ver.
‘Karnının doymayacağı yerde, açlığını belli etme.’ demiş eskiler. Aynı şekilde kalbinin doymayacağı insanlara duygularını anlatma, merhem olamayacaklara yaralarını açma.