@ruhsuzejderha Özgürlük her anında mutlu olabilmektir. Eve gelip uzandığında bir hüzün kaplıyorsa özgür değilsinidir. Fikir dünyanda bile çözemediğin düğümler, hayâl kurmanı engelliyorsa özgür değilsinidir.
"İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine
Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına
İnsan balıklama dalmalı içine hayatın
Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına "
"Bırak da, böyle bitsin bu günahkâr serüven
Bırak da kurtarayım bu emânet sarayı
Yeter, intiharınla oyduğun yüreğimi
Umutsuz şarkılarla avutulduğum yeter
Göğsümde bir yanardağ kıvranıyor Rüveyda
Yaraları kapandıkça kanıyor Rüveyda..."
@_Nigin___ Çünkü insan, insanla yaşadığı mutluluğu, huzuru hiç bir metada, doğada, müzikte, sanatta bulamaz. Ancak geçici bir süre duygularını bastırabilir.
İnsan bazı günlerde gördüğü acı örneklerden sebep bütün hayallerden, isteklerden vazgeçiyor. Ama isyan veya bıkkınlıkla değil, doymuşlukla, kanaatle, şükürle.
Keşke o günler daha uzun sürse.
Daha huzurlu hissediyor insan.