دیگه بزرگ شدی عزیزم؛ نمیشه فرار کنی. باید از پس غمها، دلتنگیها، تصمیمهای سخت و طوفان احساسات متناقض تنهایی بربیای. اگر شانس بیاری، بتونی دو کلام در موردشون با کسی حرف بزنی، اما بارش رو در نهایت خودت به دوش میکشی، تنهای تنها.
من برای تجربههای نزیسته گریه میکنم. برای پدری که هرگز بزرگ شدن بچههاش رو ندید، برای نوجوانی که عشقی را تجربه نکرد، برای جوانی که زندگیاش در لحظهای خشونتآمیز خاموش شد. هر جان از دست رفته یک جهان ناتمام. هیچ کلمهای واقعا نمیتونه سنگینی این فقدان رو نشون بده
این روزا حواستون به کودکان اطرافتون خیلی باشه، تا حد ممکن از اخبار جلوشون صحبت نکنید؛
PTSD و اضطراب در کودکان به شدت داره افزایش پیدا میکنه و اگر کودکی در اطرافتون از جنگ و این چنین مسائل احساس ترس داره حتما از روانشناسان کودک کمک بگیرید.