از قتل ناموسی و اینطور چیزا زیاد حرف زده شده اما معمولیترین زندگی زنان ایرانی هم خیلی غمانگیزه. من بدون اینکه اتفاق خاصی افتاده باشه هر وقت به زندگی مامانم فکر میکنم ناراحت میشم. حالا این ناراحتشدنه موقته چند دقیقه ناراحت میشی و تموم میشه اما اذیتکننده بودنش همیشگیه.
کاش یه خونه ی نقلی داشتم و هر جور دلم میخواست دکورش میکردم، مهمونی میگرفتم و خلاصه هر گهی دلم میخواست توش میخوردم. موندن تو خونه ی پدری بعد از ۲۰ سالگی دیگه فایده داره