کاش اگر چیزی سهم من نیست، هیچوقت سر راهم قرار نگیره، اگر چیزی مال من نیست، هیچوقت وارد زندگیم نشه، من و درگیر نکنه، دلبسته نکنه، امیدوار نکنه؛ من از نشدنها خستم.
Once the attachment fades, they stop looking like your soulmate. Suddenly, they're just an avoidant with a massive ego, bad communication skills, no accountability, and always playing the victim.
هرچقدر میخوای بگو که میدونی مشکل از طرف خودته
چه فایده داشت وقتی ذره ای تلاش نمیکردی درستش کنی؟
وقتی میدونستی آسیب میبینم و بازم انجامش میدادی؟
اتفاقا نمیخوام همه تقصیرا گردن تو باشه
من دیدم تورو و قبول کردم آسیب ببینم
ناراحتیم از حماقت و تنهایی خودمه.
my biggest mistake was sending those paragraphs thinking that talking it out was gonna fix anything. it’s humiliating to realize i was writing essays to someone who couldn't even give me the bare minimum.