no one talks about how draining it is when your mood is constantly switching between "its okay, i don't care. I'll be okay" and "I don't know how much more I can take"
Birds only sing when they feel safe, thus signaling on a deep, cellular level that you are safe too. Their frequencies calm the nervous system, lowering cortisol and anxiety. Birdsong is nature’s medicine.
That feeling when they think you are trying to win an argument, when the entire time you just want them to understand your perspective. It is truly exhausting.
I don’t talk too much these days, but i think a lot. there’s a version of me that i burried quietly. because life kept asking me to be stronger than i felt. people see me moving, working, laughing. but they don’t see the part of me that’s slowly fading. i miss who i was before everything felt so heavy. before silence became more comfortable than conversation.
As a neurodivergent, you don't actually want a "normal" life.
You want:
• mornings that don't begin in panic
• work that doesn't require constant masking
• friendships that feel safe instead of exhausting
• enough money to live without chronic stress
• a home that feels like a refuge, not another responsibility
• time to pursue interests without guilt
• permission to exist without explanation
Most neurodivergent people aren't asking for special treatment.
They're asking for a life that doesn't require them to fight their own brain every single day.
Things People Don’t Realise About Trauma
Trauma doesn’t always look like flashbacks.
Sometimes it looks like:
• Being exhausted all the time.
• Feeling unsafe when nothing is wrong.
• Apologising for everything.
• Struggling to trust kind people.
• Constantly expecting the worst.
• Feeling numb instead of sad.
• Remembering every bad thing but very little of the good.
• Living in survival mode for years sometimes decades.
The struggle is real.
I finally understand what Machiavelli meant when he said, “Never play fair in a game where others cheat.” It doesn’t mean become evil. It means stop being naive. Stop bringing honesty to people who study manipulation, stop giving access to people who weaponize closeness, and stop expecting clean hands from people who already showed you they’ll throw dirt. Sometimes wisdom is not revenge. Sometimes wisdom is learning the rules of the room before the room uses your goodness against you.
AKREP VE YÜKSELEN AKREP
Eğer Akrep burcuysan, hayatın boyunca insanlar seni hep yanlış yerinden tanıdı. Kimisi seni güçlü sandı, kimisi soğuk, kimisi mesafeli, kimisi gururlu… Ama çok az insan senin aslında ne kadar derin hissettiğini, ne kadar sessiz sevdiğini ve ne kadar fazla şey taşıdığını gerçekten anlayabildi. Çünkü senin kaderindeki en büyük sınav sevilmek değil, güvenmekti. Ve belki de bu yüzden hayatın boyunca seni en çok yoran şey ayrılıklar değil, hayal kırıklıkları oldu. Çünkü sen herkese kalbini açan biri olmadın. Birine gerçekten güvendiğinde, onu hayatına değil, ruhuna aldın. İşte bu yüzden senden giden insanlar başkalarının yaşadığı gibi gelip geçen anılar olmadı. Bazıları sende yıllar sonra bile aynı şarkıda, aynı kokuda, aynı cümlede yaşayan izler bıraktı.2001-2003 yılları arasında çocuk yaşta bile içinde anlam veremediğin bir hüzün taşımış olabilirsin. Belki aile içinde yaşanan bir değişim, belki evde hissedilen sessizlik, belki de kimsenin fark etmediği bir yalnızlık… İnsanlar seni güçlü, olgun ya da kendi halinde bir çocuk olarak gördü ama kimse o yaşlarda bile her şeyi içine attığını, bazı şeyleri söylemek yerine sessizce yaşadığını bilmiyordu. Çünkü sen daha küçük yaşta bile şunu öğrendin; insan bazı acıları anlatamaz, sadece taşır.
2005-2007 yılları hayatında aidiyet duygusunun çok önemli olduğu yıllardı. O dönem seni etkileyen bir dostluk, bir aile büyüğü ya da çok sevdiğin biri olmuş olabilir. Ve aynı yıllarda ilk kez kaybetmenin ne demek olduğunu anlamış olabilirsin. Bu bir ayrılık olmak zorunda değildi. Bir uzaklaşma, bir değişim, bir kırgınlık da olabilir. Ama o dönemden sonra içinde garip bir korku oluştu; “Ya yine giderse?” İşte bu yüzden insanlar seni kıskanç sandı, kontrolcü sandı, fazla düşünen biri sandı. Oysa sen insanları kontrol etmek istemedin. Sadece bir daha aynı acıyı yaşamak istemedin.2009-2011 yılları senin için büyük hayallerin ve büyük hayal kırıklıklarının iç içe geçtiği yıllardı. O dönem ilk kez kalbini gerçekten çarptıran biri olmuş olabilir. Belki bir insan, belki bir hedef, belki de bir gelecek planı… Ama kader sana erken gelen hiçbir şeyi kalıcı yapmadı. Çünkü senin haritanda geç gelen şeyler dikkat çekiyor. İnsanlar seni güçlü gördü ama kimse geceleri kendi kendine konuştuğunu, geçmişte yaşananları tekrar tekrar düşündüğünü bilmiyordu. Çünkü Akrep burçları unutmaz. Affedebilir, devam edebilir, gülümseyebilir ama ruhunda iz bırakan şeyleri kolay kolay silemez.
2013-2015 yılları seni düşündüğünden çok daha fazla değiştirdi. O yıllarda seni etkileyen bir dostluk, bir ilişki ya da hayatının yönünü değiştiren bir olay yaşamış olabilirsin. Belki çok güvendiğin biri değişti. Belki bir insanı olduğundan daha fazla büyüttün. Belki de ilk kez “Ben neden hep derin hissediyorum?” diye düşündün. Çünkü insanlar seni anlamakta zorlandı. Kimileri duygularından korktu, kimileri sevgini taşıyamadı. Ve işte o yıllarda dışarıdan daha sert, içeriden daha kırılgan biri oldun..2017-2019 yılları ise kaderinin en yoğun dönemlerinden biri oldu. Bir insan seni yeniden inandırdı, yeniden hayal kurdurdu ya da yeniden sevmeyi öğretti. Ama aynı kişi sana beklemeyi, sabretmeyi ve bazen hiçbir cevabı olmayan sorularla yaşamayı da öğretti. Belki birbirinizi çok sevdiniz ama aynı anda aynı yerde değildiniz. Belki gururlar, mesafeler ya da hayat şartları araya girdi. İnsanlar seni güçlü gördü ama kimse bazı geceler aynı konuşmaları tekrar tekrar düşündüğünü, bazı isimleri duyduğunda içinin hâlâ sızladığını bilmedi. Çünkü Akrep burçları bir insanı kaybettiğinde sadece o insanı değil, birlikte kurduğu dünyayı da toprağa gömer.2020 yılıyla birlikte ruhunda büyük bir dönüşüm başladı. Özellikle 2021-2023 yılları seni hem olgunlaştırdı hem de yordu. Bu süreçte bir ilişki, bir aile meselesi, bir iş konusu ya da sağlıkla ilgili yaşanan bir süreç seni düşündüğünden daha fazla etkiledi. İnsanlar seni yine dimdik gördü.
I think I lost my spark. I don't talk as much anymore, I keep to myself, and I've mastered the art of distance. It's not that I'm mad or bitter. I just don't have the energy to show up the way I used to. Somewhere along the way, I slipped into this "I don't care" phase, ghosted people without meaning to, and became comfortable in my own silence. Maybe it's healing, maybe it's just exhaustion. Either way, I'm learning that sometimes, pulling away is part of finding yourself again
Girl to girl: be that girl again.
Get disciplined again. Take care of yourself again. Eat better & move your body again. Oil your edges & drink your water again. Start praying & reading your Bible again. Get your money up and sleep 8 hours again. Find your spark and put yourself first.
ngl,this year really woke me up. I see clearly now,who's for me and never was. I learned to set boundaries, stop overextending myself and stop pouring into cups that don't pour back. it's not easy,but it's necessary and peaceful