در پاسخ به این سوال که چطور یک آدم حاضر میشه هموطن خودش رو به رگبار ببنده (و شبها با آرامش بخوابه)، قبلاً خلاصهوار میگفتند: «آدمها کمکم بد میشن»؛ یا به آزمایشهای بیربطی مثل زندان استنفورد ارجاع میدادند.
واقعیت اینه که این پرسش پاسخ ساده و کوتاهی نداره؛ ولی یک چیزی رو میدونیم:
بیشتر جنایتکاران واقعاً باور دارند که کار درستی میکنند.
اونها با یک هویت گروهی و یک ایدئولوژی همذاتپنداری فعال دارند و با اراده و انتخاب دست به کشتار میزنند.
در دنیای درونی خودشون، «آدم خوبه» هستند و به همین جهت هم شبها راحت میخوابن.
رنسانس یک دوره تاریخی نیست، بلکه دوره تاریخیایه که در اون افراد تصمیم کرفتن تفکراتشون رو بازنگری و باز آفرینی کنن، رنسانس یک موج فکریه، هیچ چیز جلودارش نیست.
این جنگ نیست پفیوز، این قتل عامه.
این جنگ نیست دلقک، کشتار جمعی غیر نظامیانه.
حرف زدن بلد نیستی، حرف نزدن هم بلد نیستی؟
سنگ مقابل دوشکا جنگ نیست.
شعار مقابل مسسل جنگ نیست.
با AI عکس کشتهها و انقلاب ایران رو دستکاری نکنید
با AI عکس کشتهها و انقلاب ایران رو دستکاری نکنید
با AI عکس کشتهها و انقلاب ایران رو دستکاری نکنید
با AI عکس کشتهها و انقلاب ایران رو دستکاری نکنید
با AI عکس کشتهها و انقلاب ایران رو دستکاری نکنید
Yall don't care about Palestine either.
It's just a easy way for you to seem like a good person. To seem like an empath!
But you're not.
If you really cared about others you wouldn't prioritize some people's lives over others.
Idk... Sorry for not having aesthetic death i guess!